vy
@basimagrimakta
i can feel my skull shatter from the dull chatter
yüce tanrım, bana yardım et! ve açtım adımlarımı, düşüncelerim de peşimden geliyorlardı. koşmaya başladım, donmuş ayakkabılarım fareler gibi cıyaklıyorlardı; koşmanın da yararı olmadı, düşünceler bırakmıyordu peşimi. ama koşarken Kol, o canım sol Kol duruma hâkim oldu ve bana usulca seslendi. sakin ol, evlat. yalnızlık bu, bir başınasın dünyada; ne baban, ne annen, ne de inancın yardım edebilir sana; kimse kimseye yardım edemez. sadece sen yardım edebilirsin kendine.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
