O kadar kendimi bulduğum bir kitap ki...
Bazen hayat kapına vedalarla, acılarla ve sabrını zorlayan insanlarla gelir ; bazen de kapını açtığında karşında hiç beklemediğin güzellikler ve mucizeler görürsün. Hatırla geçmişi ; ne zor savaşlar kazandın sen.
Ne fırtınaları tek başına atlattın. Birçok insan tanıdın ve tanıyamamışım dediğin nice insanla vedalaştın. Bazılarından ayrılmak kolay olmadı. Zorlandın, kendinle inatlaştın.
Ama bazılarından anında uzaklaştın.Yıllarca kendine benzeyen, senin gibi seven ve ince düşünen insanlar aradın.
Biliyorum artık ne sen eski sensin ne de insanlar gözünde hep iyi niyetli. Kabul et iki gözüm ; sen de fazlasıyla olgunlaştın. İnsanlarla uğraşacak ne eski gücün var artık ne de onları hoş görecek sabrın.
Bir daha tekrarı yok yaşadığın şu hayatın.
Bak önünde bir ömür var;
Yeni yaşlar, yeni başlangıçlar...
Hayatı biraz da kendin için yaşa.