Fatmanur Kaya
@bayanb12
She teaches, studies, travels, listens, watches and more .
DKAB
DEÜ/YL/KMÜ
12 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Gabor Maté ve Gordon Neufeld bu eserde bize çocuk yetiştirmeye dair bildiğimizi sandığımız pek çok şeyi yeniden düşündürüyor.
Modern zamanın görünmeyen bir kırılması var: Çocuklar, yönlerini yavaş yavaş ebeveynden akrana çeviriyor.
Sessiz, fark edilmesi zor ama derin bir kayış bu.
Ve biz çoğu zaman bunu büyümenin doğal bir parçası sanıyoruz.
Oysa kitap, çok daha derin bir yerden sesleniyor: Bir çocuk, kime ait hissediyorsa ona benzer.
Aitlik…
İnsanın en eski, en derin ihtiyacı.
Ve çocukluk, bu ihtiyacın en çıplak hali.
Eğer bir çocuk, kendini bir yetişkinin şefkatinde, dikkatinde ve yönünde bulamazsa;
boşluğu doldurmak için akranlarının dünyasına sığınır.
Fakat o dünya, henüz yön verecek olgunluğa sahip değildir.
İşte tam burada, mesele “disiplin” olmaktan çıkar,
bir “ilişki meselesine” dönüşür.
Bu kitap bana şunu fısıldadı:
Çocuk yetiştirmek, bir davranış düzenleme süreci değil;
bir bağ inşa etme sanatıdır.
Bağ varsa sözünüz yankı bulur,
bağ yoksa en doğru cümleler bile havada asılı kalır.
Satır aralarında gezinirken insan, kendi çocukluğuna da uğruyor.
Kime tutunmuştu?
Kim onu gerçekten görmüştü?
Belki de bu yüzden bu kitap sadece çocukları değil, içimizdeki çocuğu da anlatıyor.
Ve geriye, cevabı kolay ama yaşaması zor bir soru bırakıyor:
Bir çocuk, en çok kime tutunur?
Reklam
Her şey çok değişti. Eskiden insanlar, dertleri varsa aynı zamanda asil insanlardı. Adamın bir derdi varsa bir yücelik sürecine girmişti. Derdi varsa imrenilirdi. "Dokunma ona, derdi var." denirdi. "Onun derdi hepimizin derdi." denirdi. İnce dertler, dokunulması zor dertler, deşilmesi zor dertler vardı. Bir insanın gerçekten bir derdi varsa bir dert taşıyorsa üzerinde, onun imtihanı oydu. Vereceği hesap oydu. Ne kadar derdi vardı, o kadar da arınıyordu. Ne kadar derdi vardı, o kadar da temizleniyordu..
Ş E H İ R H A R İ C İ N D E
Çatlamak üzere olan tomurcuklar
Güzel günler vâdetmededir.
Ve bir kadın, şehir haricinde;
Otların üstünde,
Güneşin altında,
Yüzükoyun uzanmış;
Göğsünde ve karnında
Baharı hissetmededir.
Sayfa 227
84. Ş İ İ R
Derd-i 'ışkuñ ki benim mûnis ü gam-hârum ola
Hâşe li'llâh ki daha yâr-ı vefâ-dârum ola
(Ey sevgili,) aşkının derdi benim yoldaşım ve gam ortağım olduktan sonra, haşa ki bundan sonra benim başka bir vefalı sevgilim olsun!
Sayfa 558 - Fatih Sultan Mehmet Han
Reklam