İnsan, yaşamının amacı olarak bir şey kestirir gözüne, baş tacı ettiği bir düşün peşinden gider ama asla yeri doldurulmayacak biri saymaz kendini ve izlediği yolda sık sık mola verir, hiç vicdan rahatsızlığı duymaksızın o gün geride bırakacağı bir günlük yola senin olsun deyip otlar üzerine uzanır, ıslıkla bir ezgi oturtur dudaklarına, kafasında hiçbir art düşünceye yer vermeden güler yüzlü halin haz ve kıvancını yaşamaya bakar.