Yaşar Kemal, çocuk kitabı olarak yazdığı bu eseri için şöyle diyor: "Doğanın en büyük hayvanı fili sömürücü olarak aldım. Sömürülenlerin çokluğunu, çalışkanlığını göstermek için de karıncayı. Neye üzülüyorum biliyor musunuz, bu kitabı okuyan çocuklar belki de filleri hiç sevmeyecek, bu bana çok dokunuyor...
Yazar bu eserinde masalsı bir anlatımla karıncalar ve filler üzerinden bizlere bir toplum eleştirisi sunuyor. Olay filler sultanının gücüne güvenip karıncalar üzerine savaş açmasıyla başlıyor. Filler sultanı, karıncaları çalıştırdıkça çalıştırıyor. Bir yerden sonra karıncalar, karınca olduklarını unutuyor. Hatta filmiş gibi davranıyorlar. Karıncalar çalıştırılıyor, dillerini unutuyor ve aç bırakılıyorlar. Sonra bir gün bu durumun farkına varıp filler sultanına baş kaldırıyorlar.
Kitapta korku manipülasyonu, büyük vaatler, hayaller, dil ve iletişim anlamında ne varsa yok etme, saldırma, umut etmeyi terk ettirme, nifak tohumu ekme, birinci kişinin ağzından çıkan her cümleye inanma, akıl yıkama, medya / TV kandırması, koşullandırılmış çaresizlik, hakimiyet hırsı ve sömürü... bunların hepsi mevcut.