“Zorunluluk ya da kişisel tercih nedeniyle, dış dünyaya kapalı yaşayan ve komşularının yaşamını da kendilerine dert etmeyen insanlar diğerlerinin kendileri hakkında konuştuğunu duyunca kaygılananır ve huzursuz olurlar. Uyuyan bir adamın gözünü açıp da yatağının çevresinde onu gözetleyen bir kalabalıkla karşılaşmasına benzer bu.”
“Aşk ve ihtiras gibi kişisel meselelerle uğraşılmasından nefret ettiği için başkalarının başarısızlıklarına,skandallarına hoşgörüyle baktığı halde,kendisi ömür boyu dedikodu malzemesi olmaya mahkûmdu.Dünya böyleydi işte…”