Bedodeniz
@bedusch
Çünkü insan denen mahlukun en önemli niteliklerinden biri unutmaktı. İyiliği de kötülüğü de, acıyı da mutluluğu da, korkuyu da sevinci de unuturlardı. O yüzden aynı hataları tekrarlarlardı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ama insan denen o ölümlü mahluk,her türlü belanın,her türlü melanetin kaynağıydı.Birbirlerine yaptıkları kötülük yetmezmiş gibi,kurdundan kuzusuna, çiçeğinden ağacına her türlü canlıya zarar vermekten çekinmezlerdi.Ne çekinmesi,bu kötülükten zevk alırlardı.
Puan vermedi·96 syf.·
8 saatte okudu
·2021 44. kitabı
