“Kalk Çalış Başarısız Ol” bana bilmediğim şeyleri öğretmedi belki. Asıl yaptığı şey, bildiğim gerçekleri yüzüme yeniden vurmak oldu.
Sürekli daha verimli olmaya, daha başarılı görünmeye, daha çok üretmeye çalışırken aslında neyi kaybettiğimizi sorgulatan bir kitap.
Kitabı okurken zaman zaman sinirlendim. Çünkü anlatılanların büyük kısmı hayatımızda zaten var. Eğitimde, iş hayatında, sosyal medyada, hatta günlük sohbetlerimizde…
Fakat gerçekleri bilmek ile onlarla yüzleşmek aynı şey değilmiş.
Belki de en rahatsız edici tarafı buydu: Sistemi eleştirirken bir yandan o sistemin içinde gönüllü olarak yer aldığımı fark etmek ve konuşmaktan başka hiçbir şey yapamamak.
Kitabı bitirdiğimde elimde bir başarı reçetesi değil, cevaplamam gereken sorular kaldı.
Bazen iyi kitaplar yeni kapılar açmaz; uzun zamandır kapalı tuttuğunuz kapıları yeniden gösterir.
Gerçekler can sıkıcı olduğu için yanlış değiller. Sadece onlarla yaşamaya alışmışız.
Puan vermedi
Sahaftan alınan kitapların büyüsüne inananlardanım ben…
Birinin kitaplığına ait olmuş, sayfalarına başka gözler değmiş bir kitabı eline almak bile ayrı hissettiriyor.
Kaldığımız Yer, birbirinden farklı öykülerle insanı günlük hayatın tam ortasına bırakıyor. Tanıdık duygular, içe atılmış cümleler, bazen yalnızlık, bazen kırgınlık, bazen de hayatın o sessiz telaşı…
Öyle çok büyük şeyler anlatmasına gerek kalmadan düşündüren kitaplardan biri gibi geldi bana.
Bazı kitaplar vardır; hızlıca okuyup geçmezsin, bir cümlesi durup düşündürür, bir karakteri tanıdık gelir, bir hissi kalbine dokunur…
Bu kitabın da bende bıraktığı his biraz buydu. Sakin, samimi ve insanın içine usulca işleyen öyküler…
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Orhan Veli'nin mektuplarını okuduktan sonra ister istemez bu kitabı onunla kıyaslama durumunda buldum kendimi.
Öyle çok aksiyon dolu bir mektuplaşma okumadım açıkçası. Orhan Veli'nin mektuplarında daha hareketli, daha inişli çıkışlı bir hayat ve ilişki varken Serin Mavi'de daha sakin ve aile merkezli bir dünya var.
Mektuplarda eşine duyduğu özlem, çocukları, gündelik hayatın küçük meseleleri var. Bu yönüyle büyük bir şairden çok ailesini özleyen, geçim derdiyle uğraşan sıradan bir insanı tanıyorsunuz.
En güzel tarafı samimiyeti dolu bir mektuplaşmalar olması. Gösterişli ya da edebi olmaya çalışan mektuplar değil, tam tersine doğal ve içten yazışmalar. Behçet Necatigil'in şiirlerinden çok, şiirlerin ötesinde normal bir insanı merak edenler için keyifli bir okuma diyebilirim.
Sırada şimdi Sabahattin Ali var..Canım Aliye, Ruhum Filiz..2.okuyuşum olacak ama kıyas adına güzel bir fırsat sanki..
Çürük Tavşanlar her yerde...
Ah Behçet sen nasıl bir karaktersin öyle?!! Sana içimden gelenleri çat çat söylemek isterdim. Gerçi gerçek hayatta senin gibi biriyle asla karşılaşmak istemem. Allah esirgesin. Kendi iradenle yaptıklarını hem ebeveynlerine hem de kadere yüklüyorsun. Bir de ağzına sakız yaptığın sözlerin var. Ah ne ucuzluk ama!!
Yazara bravo bize seni öyle güzel anlatmış ki hayran kaldım. Ellerine sağlık. Bu tarz romanları çok seviyorum, iç hesaplaşmaların bol olduğu romanları... Sırada yazarın diğer kitapları var. Bakalım onlar nasıl bir şölen sunacak, sabırsızım okumak için.
Harika
Kitabın kapağında da yazdığı gibi “Hayatta sana anlatılmayan gerçekler” üzerine yazılmış bir eser. Sahte motive konuşmalarına, çalışarak çok büyük yerlere geleceğimizi söyleyenlere ve mevcut düzendeki aksaklıklara parmak basan; etkileyici bir kitap olmuş. Behçet hocayı sosyal medyadan zaten tanıyorduk. Kitabını severek ve gerçeklerin yüzüme tokat gibi çarpmasının yarattığı acıyla okudum. Muhakkak okuyun ve okutun.
Cahit Sıtkı Tarancı (1910-1956), Cumhuriyet dönemi Türk şiirinin önemli isimlerinden biridir. Şiirlerinde genellikle bireysel temaları (yaşama sevinci, aşk, yalnızlık, ölüm korkusu) sade, akıcı ve içten bir dille işlemiştir. En ünlü eseri olan “Otuz Beş Yaş” şiiri, 1946’da CHP Şiir Yarışması’nda birincilik kazanmış ve Türk edebiyatının kült şiirleri arasına girmiştir. “Bütün Şiirleri” (veya “Otuz Beş Yaş” toplu şiirleri) içinde yer alır ve şairin ölüm, zamanın geçişi ve yaşlanma kaygılarını en yoğun biçimde yansıtır.
Asım Bezirci, şiirleri yayım tarihlerine göre kronolojik olarak sıralamıştır. Kitap şu bölümlerden oluşur:
Sunu — Asım Bezirci’nin sunuş yazısı.
Şiir Üstüne — Tarancı’nın bir röportajı / şiir üzerine düşünceleri.
Öncekiler (23 şiir) — Erken dönem, kitaplara girmemiş şiirler.
Ömrümde Sükût (1933, 21 şiir).
Aradakiler (81 şiir) — Dergilerde kalmış ara dönem şiirleri.
Otuz Beş Yaş (1946, 108 şiir) — Şairin en ünlü ikinci şiir kitabı.
Düşten Güzel (1952, 35 şiir).
Sonrakiler (6 şiir) — Geç dönem ve ölümünden sonra yayımlananlar.
Çeviri Şiirler — Baudelaire, Verlaine, Apollinaire gibi şairlerden çeviriler.
Temalar ve Tarancı’nın Şiir Anlayışı
Tarancı’nın şiirleri genel olarak:Yaşama sevinci, aşk, doğa, yalnızlık ve ölüm korkusu etrafında döner.
Sade, akıcı, içten ve halk diline yakın bir üslup kullanır. Hece ölçüsünü ustaca benimser.
Hiçbir akıma sıkı sıkıya bağlı kalmamıştır; bireysel ve hümanist bir sesi vardır.
Behçet Necatigil’in ifadesiyle: “Yaşamanın ve aşkın güzelliğini öven, ölümün üstünlüğünü vurgulayan, Türkçeyi bütün tatlılık ve anlatım gücüyle şiire geçiren” bir şairdir.
Önemi
Tarancı’nın dağınık dergi şiirlerini bir araya getirerek kalıcı bir külliyat oluşturur.
Okuyucular ve araştırmacılar için temel referans kitaptır.
Türk şiirinde bireysel
