Puan vermedi
Merhabaalar, bu sıralar oldukça popüler olan bir seri ile geldim. Dizisinin çıkmasıyla birlikte sosyal medyayı kastı kavurdu. Ben de tabi ki hem okudum hem de diziyi izledim. Anlaşma, Off-Campus’ün ilk kitabı, Hannah ve Garret çiftini ele alıyor. Hayatlarını, sahte ilişkiden gerçek aşka dönüşü okuyoruz.
Hannah ve Garret çiftini çok sevdim. Özellikle Garret Graham’a düşmeyen de ne bileyim yani. Ayıla bayıla hem okuduğum hem izlediğim bir karakter oldu. Gerçi ben önce diziyi izlediğim için Garret’ı kafamda hep dizideki oyuncu olarak canlandırdım. Kitapta ise dizide olmayan o kadar çok ayrıntı vardı ki, iyi ki kitap okuyorum diyorum. Çünkü o boşlukları hep kitaptan tamamladım. Hannah’ın düşünceleri, Garret’ın babasından yana olan yaraları kitapta çok net anlatılıyor. Kitabı okumayanlar bence önce kitabı okusun ondan sonra diziyi izlesin.
Yazarın kalemiyle açıkçası daha önce tanışmamıştım. Tam benim ergen zamanlarımda çıkan o kesimin çok sevdiği bir seri olmuş. O zamanlarda okusam kesin beğenirdim, tam benim sevdiğim tarz. Her neyse geç olsun güç olmasın diyorum ve yeni tanıştığım içinde mutlu olduğumu aktarıyorum sizlere
Sekiz yaşındaki Bela’nın hayatı, ailesi ve her gün ona “Kalbine girebilir miyim?” diye soran gizemli bir varlık olan Öbür Anne etrafında şekillenir. Evde yaşanan tekinsiz olaylar arttıkça Bela, vereceği kararın yalnızca kendisini değil, ailesini de etkileyeceğini fark eder. Anne ve babasının evliliği sarsılırken Öbür Anne giderek daha güçlü ve tehlikeli hale gelir. Evdeki Tuhaf Olaylar, aile bağları, korku ve doğaüstü unsurları etkileyici bir atmosferde bir araya getiren ürpertici bir roman.
Gerilim dozu bir tık yüksek bir kitaptı. Yazar okuyucuyu germesini seviyor, bunu biliyoruz lakin bence biraz da konuyu genişletebilirdi diye düşünüyorum. Bazı kısımlar çok oldu bittiye geldi benim için. Bela’nın o korkusunu hissettim, kıyamam daha 8 yaşında ve korktu çocuk Yani sürekli taşının şu evden artık falan dedim, keşke taşınsalardı
Josh Malerman ile ben Kafes serisiyle tanışmıştım. Kafes serisini sevsem de daha sonra okuduğum Gölün Dibindeki Ev’i hiç sevmemiştim. Evdeki Tuhaf Olaylar ile yazara tekrardan şans vermek istedim. Alışılmışın dışında bir yazım tarzıyla gelmiş yazar. Genelde diyaloglar okuyoruz öyle sayfalarca konu üzerine değinmemiş yazar. Bu doğrultuda benim için hızlı okunan bir kitap oldu.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Puan vermedi·244 syf.··
Beğendi
·2026 29. kitabı
·21 günde okudu
·Okunma: 30 Nisan 2026 08:47
bu yoruma zabel yesayan’la la açılış yapacağım. neden mi? çünkü sırpuhi düsap’ın ismini ilk kez zabel’in üsküdar’da geçen yaşamını anlattığı silahtar bahçeleri kitabında duydum.
zabel yesayan o dönem düsap’ın kitaplarını okuyor ve feminist yazarın eserlerinde kendini üzen sorunlara derman arıyormuş.
ve bir gün arkadaşıyla beraber düsap’ın pera’daki evine giderler. zabel yazmak istemekte, fakat tam olarak nasıl yapacağını bilememektedir. o gün düsap bu iki genç kızla cesaret verici şekilde konuşmuş bir yandan da yazma eyleminin içinde kadın olmanın zorlukları uyarısını da yapmış.
zabel düsap’ı sever de ben alıp okumaz mıyım…
mayda, biri genç biri orta yaşında iki kadının kayıplar, annelik, aşk, toplumsal normlar ve hayat üzerine mektuplaşmaları.
genç bir kadının kendinden tecrübeli bir kadına, yargılanmayacağını bilerek içini dökebilmesi ve onunla dayanışmasını okumak çok güzeldi. bu arada mayda 1883 de yazılmış. kitap basıldığında ünlü erkek edebiyatçılar tarafından epeyce eleştirilmiş. eleştirmeseniz şaşardım.
düsap mayda’da 19 yy kadınının can yakıcı konularına değinmiş. bu açıdan mayda o dönemin ermeni feminizminin manifestosu olarak okunabilir. ayrıca mayda görünürde anlattığının ötesinde derin katmanları olan bir metin.
hem bu kitaptaki mayda ve siranuş’un birbirine desteği hem düsap’ın kapısına giden iki genç kadına yaklaşımı geleceğe ve kadınlara olan inancımı tazeleyiverdi. son olarak diyeceğim odur ki : kadın kadının yurdudur.
Boş kitap sıralamasında 1. Kitabımızİnceleme
Puan vermedi
Bir de hayata bir pezevengin gözünden bakalım diye okumaya başlayacağınız okudukça ben ne okuyorum aw diyeceğiniz(yalnız sarıyor) ama okudukça kendinizi türlü entrika ve monaconun ihtişamlı yaşamı ve hayat kadınları arasında bulacağınız bir kitap kendisi. Buna ayıracağınız vakti bi hızlı ve öfkeli filmi izleseniz çok daha karlı çıkarsınız çünkü hemen hemen benzer işler ve geriye kalan zamanla efenime söyliyim size kalır. Ağğ kendisi yaklaşık 500 sayfa
, eğer ağaç olsaydım ve bu kitap için harcanacağımı bilseydim buna yanardım yani öyle söyliyim neden paylaştın diye soracak olursanız; böyle boktan kitaplarda var bilginiz olsun , alacağınız kitabı bence okumaya başlamadan önce bi inceleyip
ve tartmalıyız diye düşünüyorum, öyle yani
Yazarımız sonunda üçüncü kitapta bize bir harita sunmayı düşünmüş. İlk iki kitapta okuyucuların yaptığı haritalardan faydalanmıştım bol bol. Bu sefer harita için telefona bakıp durmak yerine hemen kitabın başında yer alan haritaya baktım lazım olduğunda.
Serinin üçüncü kitabını okumam uzun sürdü. İlk kitapta Arlen, Leesha ve Rojer’ı çocukluklarından itibaren okurken ikinci kitapta Jardir’in geçmişine detaylı bir yolculuk yapmıştık. Bu kitapta ise Inevera’nın küçüklük ve gençlik yıllarına döndük. Ama ben bu kısımları okurken sıkıldım açıkçası. Hem bu yüzden hem de günlük hayatın koşuşturmasından kitabın ilk yarısını zor okudum. Kitaba biraz ara verince Krasia diline ait kelimelerin anlamlarını da unutuyorsun tabi. Ama kitabın sonunda bir Krasia sözlüğü varmış. Bunu da kitabın başına koysalarmış keşke.
Kitabın ikinci yarısı ise ilk iki kitap gibi güzel ve akıcıydı. İlk kitabı okurken hiç tahmin edemeyeceğim şeyler gelişti. Tahminimce bir müddet sonra insanlık aralarındaki problemleri geçmişte bırakıp iblislere karşı birlik olacaklar.
Son iki kitapta değişir mi bilmiyorum ama bu serinin bence şu ana kadarki en büyük problemi ana kahramanlardan herhangi birinin ölmemesi. Gerek insanlar arası gerekse iblislere karşı bu kadar çok savaşın, mücadelenin olduğu bir ortamda daha fazla kayıp olması gerekmez mi mantık olarak ?
Puan vermedi
Sahaftan alınan kitapların büyüsüne inananlardanım ben…
Birinin kitaplığına ait olmuş, sayfalarına başka gözler değmiş bir kitabı eline almak bile ayrı hissettiriyor.
Kaldığımız Yer, birbirinden farklı öykülerle insanı günlük hayatın tam ortasına bırakıyor. Tanıdık duygular, içe atılmış cümleler, bazen yalnızlık, bazen kırgınlık, bazen de hayatın o sessiz telaşı…
Öyle çok büyük şeyler anlatmasına gerek kalmadan düşündüren kitaplardan biri gibi geldi bana.
Bazı kitaplar vardır; hızlıca okuyup geçmezsin, bir cümlesi durup düşündürür, bir karakteri tanıdık gelir, bir hissi kalbine dokunur…
Bu kitabın da bende bıraktığı his biraz buydu. Sakin, samimi ve insanın içine usulca işleyen öyküler…
