Ben Krallar Kralı Ozmandias. /Ey güçlü olan, şu yaptığım işlere bak ve titre. / O tarihi anıtın, uçsuz bucaksız çevresinde / Arasan sadece koca bir gövde ve kalıntılar / Başkaca uzanıp giden yalnızlık ve kumlar .
Çıkışı olmayan bir ormanda yaşayan bir insan gibi olsaydım, yaşayabilirdim. Ama ben ormanda yolunu kaybetmiş ve kaybolduğu için telaşa düşmüş ve yeniden doğru yolu bulmak için elinden gelen bütün gayreti sarf eden biri gibiydim
ben daima sevgiden hareketle ilerlemek istiyorum. Eğer safi mantık kendini devamlı aralardaki boşluklara zorlarsa ben de hayatımın parlaklığı ve rahatlığını kaybederim, bu yüzden de duygusal olarak aydın biri olmak istiyorum, mantıklı düşünme anlamında daha noksan olacak olsam bile. El ele tutuşup benim gibi hissedenlerle yürümek istiyorum. Duygusallık ya da mantıktan hangisinin daha üstün olduğunu söylemek zor ama kesinlikle farklı dokulara sahipler. İkisi arasından dokusunu daha çok sevdiğim kesinlikle sevgi ve duygusallık.