zavallı Meg nadiren serzenişte bulunurdu, ama bu adaletsizlik hissi bazen herkese karşı öfkelenmesine yol açardı; zira yaşamının onu mutlu etmeye yetecek lütuflarla dolu olduğunun henüz farkında değildi.
…sen diyorsun ki düşmanca anılar yazmış. bunu anlamıyorum. anıların düşmanı dostu olur mu? benim bildiğim, geçmişte olan, şimdi olmayan şeylerin olduğu gibi hatırlanmasıdır anılar. sen demek istiyorsun ki, insan geçmişindeki iyi olayları hatırlasın, kötü olayları hatırlamasın. nasıl olur bu? insan bir düş görürse bunu hatırlar. peki bu korkulu bir düşse, başkalarının hoşuna gitmeyecekse, onu hatırlamasın mı?