"Her şeyi daha farklı görmeye başladım.Önceleri, tuhaf şeylerden kendimi çekerken, artık tam tersine sorular sormaya, yüksek sesle olmasa bile en azından içimden her şeyi sorgulamaya başladım."
Şuna razı değilim ki kalbimin Senden haber alan kısmını kapatma. Beni Sensiz bırakma.
Piraye'ye..
Yeryüzünde hiçbir insan hiçbir insana benim sana yaptığım kötülüğü yapmamıştır. Bütün bunlara rağmen, gel. Sana "Gel" diyecek kadar yüzsüz ve alcaksam da ne haltedeyim, öyleyim işte. Fakat, gel. Ve benden nefret ederek, beni hor hakir görerek de olsa, beni bir daha yalnız bırakma...
..."Kulun kurbanın olayım efendiciğim, öldür beni, lâkin bırakma, boşama!.."
“Ben karıma güveniyorum” dedi. Aptal. Keşke güvenmeseydi. Bir kere bile iş yerime beni almaya gelmedi. Özel alanıma müdahale etmek istemiyormuş. Et be adam, et! Et! Kıskan. Ara. Sor. Hatta sınırla. Yasakla. Müdahale et. Önemse. Yalnız olmadığımı hissettir bana. Ben varım, de. Bütün dünya senin üstüne gelse ben varım, korkma de. Beni bütün dünyanın üstüne tek başına yürümek zorunda bırakma.
Aptal! Keşke güvenmeseydi. Bir kere bile iş yerime beni almaya gelmedi. Özel alanıma müdahale etmek istemiyormuş. Et be adam, et! Et! Kıskan. Ara. Sor.Hatta sınırla. Yasakla. Müdahale et. Önemse. Yalnız olmadığımı hissettir bana. Ben varım, de. Bütün dünya senin üstüne gelse ben varım, korkma de. Beni bütün dünyanın üstüne tek başıma yürümek zorunda bırakma.
Hiç kimse yapmadı bunu. Ne babam ne kocam. Sınırsız ve kuralsızdım. Sınırı olmadığında çok uzaga gidebileceğini düşünüyor insan. Bilmiyorum belki de bu, ailen olup da sınırsız olduğun durumlarda geçerlidir. Hem ailen hem sınırın yoksa, uzakların bir anlamı yok; çünkü kalkıp gitme isteğin olmuyor. Zaten her şeye, bütün dünyaya uzaksın, daha nereye gideceksin?