Merak ediyorum nasıl dayanabildim onca kırılıp dökülmeye, onca ilgiye, nezakete, derin sevgiye, kol kanat germelere, acımaya, onca pışpışlanmaya, tavsiyelere, tavsiyelere, nasıl oldu da gitmedim, kaldım, burada, onlarla. Nasıl oldu da ölmedim. Her tatilde onlarla, aynı adamla, aynı adamlarla, her yaz, yazın her akşam, aynısı, aynılarıyla, sevişme, yolculuklar, uyku, müzik, yıllar ve yıllar boyunca aynı adamla, aynı adamlarla kapatılmış olarak. Acılar, eziyet veren, sessiz bir acı, peki neden? Neden? Venedik'e götürülüşüm, tedavi edilişim, dört bir yanımın kuşatılması, ayrılığı unutturmak için, yarı ölü bir halde, zorla götürülüşüm, hayran olunan ben, bin yaşındayım, ayrılığa dayanamıyorum, herkes elbirliği etmiş dayanmam gerektiğini söylüyor. Neden? Berbat edilmiş, çiğnenmiş bir yaşam. Bütün kadınların yaşamlarındaki o düz çizgi, kadınların tarihinin sessizliği. Başarıya inancımızı pekiştiren başarısızlık, var olmayan, o çöllerden başka bir şey olmayan başarıya.