“Atticus..” dedi Jem soğuk bir sesle.
Kapı ağzında duran Atticus geriye döndü. “Ne var oğlum?”
“Bunu nasıl yapabilirler, nasıl?”
“Bilmiyorum ana yaptılar. Daha öncede yaptılar, bu gecede yaptılar, yine yapacaklar ve yaptıkları zaman… Öyle görünüyor ki sadece çocuklar ağlayacak. İyi geceler”
“Peki ama Dill, adam ne de olsa bir zenci.”
“Hiç umurumda değil. Onlara öyle davranmak hiç doğru değil, hiç doğru değil. Hiç kimsenin öyle konuşmaya hakkı yok, mide bulandırıcı bir şey.”
Keder indi mi bir kez âşıkların gözyaşlarıyla beslenen bir deniz oluverir
Başka ne olabilir? En akıllıca çılgınlık,
Soluk kesen bir zehir ve bir panzehir ölümden kurtaran.