O, ne sevgi verebilen ne de sevgi alabilen bir kadındı.
Bir beyaz lerze, bir dumanlı uçuş;
Eşini gâib eyleyen bir kuş
Gibi kar
Geçen eyyâm-ı nevbaharı arar...
Ey kulûbun sürûd-ı şeydâsı
Ey kebûterlerin neşideleri,
O baharın bu işte ferdâsı:
Kapladı bir derin sükûta yeri
Karlar
Ki hamûşâne dem-be-dem ağlar
Ey uçarken düşüp ölen kelebek
Bir beyaz rîşe-i cenâh-ı melek
Gibi kar
Seni solgun hadîkalarda arar;
Sen açarken çiçekler üstünde
Ufacık bir çiçekli yelpaze,
Na'şın üstünde şimdi ey mürde
Başladı parça parça pervâze
Karlar
Ki semâdan düşer, düşer ağlar!
Uçtunuz, gittiniz siz ey kuşlar;
Küçücük, ser-sefîd baykuşlar
Gibi kar
Sizi dallarda lânelerde arar.
Gittiniz, gittiniz siz ey mürgân,
Şimdi boş kaldı ser-te-ser yuvalar;
Yuvalarda yetim-i bî-efgan!
Son kalan mai tüyleri kovalar
Sayfa 84 - Cenap Şahabeddin:
Yeter ki gönül yüceliğe niyetli olsun..Alıntı
Giderken ona bir hediye götüremez, ama eli boş gitmek geleneklere aykırı olduğundan, yoldan kopardığım bir yeşil yaprağı takdim ederdim: Benim bu berg-i sebz-i hakiranemi kabul eyleme yüceliğini gösterirdi.
BAK DİK BAŞLI SERVİ RÜZGARDAN NE ÇEKİYOR
Düşmez bulunsa her nerede i‘tibardan
Yok farkı kâmiliñ zer-i hâlis-‘ayârdan
Mihr-i sürûr u şem‘-i safânın esîriyiz
Fehm eyledim tetâbu‘-i leyl ü nehârdan
Etmez soğuk mu‘âmeleden menfa‘at zuhûr
Mahrûm eder şitâ şeceri berg ü bârdan
Cismin değilse kâbil-i sıhhat ne fâ’ide
Nûş eylesen devâ kadeh-i zer-nigârdan
‘Ukbâda yok meziyyeti dünyâ şükûhunun
‘İzzet gelir mi meyyite zîb-i mezârdan
Yokdur bekâsı zevk-i ü gam-ı bâğ-ı ‘âlemin
Bir ‘ibret al mürûr-ı hazân ü bahârdan
Handân olan da cevr-i felekden değil masûn
Kâbil mi gül halâs ede dâmânı hârdan
Berbâd olur Emîrî ser-efrâz-ı kibr olan
Bak serv-i ser-keşe ne çeker rûzgârdan
Ol sebebden fârisî lafz île çohdur nazm kim
Nazm-ı nâzük Türk lâfzıyle iğen düşvâr olur
Mende tevfîk olsa bû düşvârı âsân eylerem
Nev-bahâr olgaç dikenden berg-i gül ızhâr olur
"Fars diliyle, Türkçeden daha çok şiir söylenmiştir. Bunun sebebi Türk diliyle ince şiir söylemenin çok güç olmasıdır. Fakat Allah yardım ederse ben bu güçlüğü yener, kolaylaştırırım. İlkbahar geldiği zaman, nasıl, dikenden gül yaprağı belirirse ben de diken gibi sert sanılan Türkçe ile gül yaprağı gibi ince şiirler söyleyeceğim."
Fuzûlî
Sûz-ı 'aşkunla kaçan kim dilden âh u zâr olur / Âh dûd u dûd ebr ü ebr âteş-bâr olur
2 Aksa eşküm dîdeden ol gevher-i nâ-yâb içün / Eşk seyl ü seyl yem yem pür-dür-i şeh-vâr olur
3 Yansa dâg-ı sînem üzre hasret-i haddünle nâr / Nâr nûr u nûr hûr u hûr pür-envâr olur
4 Kûhdan geçse gam-ı zülfünle âhum sarsarı / Kûh deşt ü deşt bâg u bâg sünbül-zâr olur
5 Goncaya baksa lebünsüz çeşm-i Bâkî bir nazar / Gonca berg ü berg hâr u hâr hançer-dâr olur
