Beril
@berilsrlglu
11 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
7/10
2023 2. kitabı
Reklam
Toprak dilsiz
Su yalnız
Ateş bir gözyaşı külü
Göklerin ardına çekildi rüzgâr.
Insan dersen Ha var, ha yok.
Çengeli mezarına asılı
Bir soruyum dünyanın ortasında:
insan neden ölür?
Ölüm neden vardır Hatice?
Herkes boşluğun fotoğrafı
Bir bilen yok.
2016
ŞÜKRÜ ERBAŞ
(Yaşıyoruz Sessizce)
7/10
2023 1. kitabı
Aynalarda Bir KadınEdebiyat
Aynaya bakınca gördüğüm kadını hiçbir zaman tanımadın sen. Tanımak istemedin. Daima birbirinize iki yabancı gibiydiniz. Oysaki, o kadın hiçbir zaman sadece güzel bir yüz, güzel bir ten değildi. Aynada gördüğün gözlerin derinliğine hiçbir zaman inmedin. İnmek istemedin ki! Herkesin "güzelsin" dediği kadın, kendini yıllarca güzelliğinin ağır çemberlerinden kurtaramadı. Hayalden ve gururdan bir köşke hapsetti kendini. Her şey ona güzelliğini tekrarlıyordu durmadan. Duvarlar, yerler, hatta yataklar, pencereler bile birer aynaydı orada. Kişiler birer aynaydı, renkler, sesler birer aynaydı en güzel yalanları söyleyen. Birbirinin benzeri günler akıp gidiyordu bir yandan ve o kadının gözleri kendi güzelliğinin dışında bütün güzelliklere kapanmıştı.
O bir yere gittiği zaman çevresini ruhsuz seyirciler sarıyor ve onu biraz daha kendi yalnızlığına doğru itiyorlardı. Üzerinde gurur terzisinin diktiği parlak ve renkli elbiseler vardı. Gözleri kamaştıran bir varlıktı o. Çeken bir kokuydu, deli eden bir bakıştı kimi gün. Çevresindekiler onun sihrine kapılmış gidiyorlardı. Kimse bu muhteşem örtünün altındaki o daha muhteşem güzelliğin farkında değildi. O kadın da öylesine inanmıştı ki sadece güzel bir yüz ve ten olduğuna!
Bir gün seyircilerinden birisi, ona bambaşka şeyler söyledi. Et, kemik ve kumaş olmadığını hatırlattı ona. Güzelliğinin aslında çok daha büyük ve ölümsüz bir güzelliğin küçük bir parçası olduğunu haykırdı. Ondan güzel bir yaşamak vardı, bir sevmek vardı, bir özlemek vardı. Hazlar vardı ondan güzel, ümitler, hayaller vardı. Ve hepsinin üstünde gözlerimizin önünden akıp giden, dilersek, en güzel olabilen bir zaman vardı. Ve kadın anladı bir gün aynaların yalan söylediğini, kendisini avuçları kanayıncaya kadar alkışlayan seyircilerin değersizliğini anladı bir gün. O
SENDEN SENİNLE SENİN İÇİN1000k
IX
Beni bu derin yalnızlığa yaşadığım yıllar hazırladı. O yılların içinde sen vardın, başkaları vardı. Hepiniz bir bir aldattınız beni, birer birer terk ettiniz. Senden önce hiç kimseye git dememiştim. Ama hepsi gitti. Benden bir şeyler alarak, içimden bir şeyler kopararak gittiler... İnançlarım yıkıldı, umutlarım azaldı. Şimdi çevremi kuşatan bu kopkoyu yalnızlığın içinde, geçmiş yılları düşünüyor, o artık bir daha geri gelmeyecek zamanlara ağlıyorum.
Seni tanımadan yalnızlığın bu kadar korkunç olduğunu bilmezdim. Nice aldanmalar görmüş, nice yalnızlıklara da yanmıştım senden önce. Ne kadar hayal kırıklıkları ile dolu olursa olsun; yaşantım en büyük gücümdü. Hatıralar tesellimdi ve bir gün seni bulmak ümidi beni hayata bağlıyor, her geçen gün biraz daha sana doğru itiyordu beni. Şimdi senden kalan hatıraları derin bir nefes alırcasına içime dolduruyor ve beni sensiz koyan alınyazıma ağlıyorum. Bazen saatlerce oturur hiçbir şey konuşmazdık seninle. Gözlerimiz birbirini bulurdu, ellerim ellerine değerdi. Birkaç tel düşerdi alnına saçlarından. Avuçlarımız yanardı, özlemle dolup taşardı yüreklerimiz. Uzaktan gemiler geçerdi, bazen yağmur yağardı, ıslanırdık. Bazen serin bir rüzgâr çıkardı, üşürdün. Sonra yavaş yavaş akşam olmaya başlardı. Gün batardı karşı sahillerde. Ayrılık vakti yaklaşırdı. Şimdi o beraber yaşadığımız emsalsiz dakikaları özlüyor ve yokluğuna ağlıyorum. Belki seni bir daha hiç görmeyeceğim. Görsem bile ne değişecek? Belki beni tanımayacaksın bile. Gözlerini eğerek geçip gideceksin yanımdan. Aynı şehirde iki yabancı gibi yaşayacağız artık. Birbirimizin varlığından habersizmişçesine, yıllar yılı bir hayat yükünü taşıyıp gideceğiz. Hatıralar git gide içinde küllenmeye başlayacak. Bana ait hiçbir şeyi hatırlamak istemeyeceksin. İşte şimdi o dayanılmaz