Gerilerde, çok gerilerde, kaybedilen cennette, beş duygunun ve taptaze bir enerjinin hayata karşı kocaman ayçiçekleri gibi açıldığı çağda hasreti çekilmiş ne varsa, işte, hepsi burada.
Suyun kurusun kanadın kırılsın değirmen
Yetişir beni öğüttüğün
Bırak cahilliğim saflığım gitmesin elden
Bilmek yanmakmış büsbütün
Reklam
Paylaşırsa dost paylaşırmış
İnsanın derdini sevincini
Dost ümidiyle ortalığa düşmeyegör
Hangi kapıyı çalsan kimseler yok
Hangi omuza dokunsam yabancı çıkar
Bazı erler namaz kılıyor. Gidip onların arasında safa durmalıyım. Bir anda da olsa, beş dakika da olsa, bu dünyadan bağımı kurtarmak istiyorum.
Gökyüzü, üç beş bulut, akşam garipliği,
Başka nemiz kaldı ki şu yalan dünyada!
Sənin kimi adamlar dünyanı ancaq öz beş hissi ilə ölçürlər, buna görə də o qorxudan yaxa qurtara bilməyəcəklər. Bunun əsl səbəbini və həyatın əsl qanunauyğunluğunu araşdırsanız, görəcəksiniz ki, ən zəif cəhətimiz daxili yox, zahiridir, kənardan gəlmədir. Gözümüzü kor edən yeddi rəngdir, qulağımızı kar edən səslərdir, ağzımızı yuman yeməklərdir, ürəyimizi əvvəlcə təlatümə gətirib coşduran, lakin sonra sükuta qərq edən ardı-arası kəsilməz danışıqlarımız, söz-söhbətlərimizdir. Yüksək mərtəbəyə qalxmış adam zahiri şeyləri yox, daxili şeyləri, mənəviyyatı qiymətləndirir.
Reklam
Reklam