The best book opening I've ever read.
It was the best of times, it was the worst of times, it was the age of wisdom, it was the age of foolishness, it was the epoch of belief, it was the epoch of incredulity, it was the season of Light, it was the season of Darkness, it was the spring of hope, it was the winter of despair, we had everything before us, we had nothing before us, we were all going direct to Heaven, we were all going direct the other way, in short, the period was so far like the present period, that some of its noisiest authorities insisted on its being received, for good or for evil, in the superlative degree of comparison only.
"I feel as if you're missing the entegre point of this holiday.It's not about winning or giving the best gift.It's all about love."
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Best of.. #3Alıntı
Sevgileri yarınlara bıraktınız
Çekingen, tutuk, saygılı.
Bütün yakınlarınız
Sizi yanlış tanıdı.
Bitmeyen işler yüzünden
(Siz böyle olsun istemezdiniz)
Bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi
Kalbinizi dolduran duygular
Kalbinizde kaldı.
“Ah dedim o gün, insanın kendisini yetiştirebilmesi ve okuduklarını iyice özümleyebilmesi için böyle bir kitaplığı olması gerek. Kâmil sinsi sinsi gülerek bunların okunduğunu mu sanıyorsun dedi; tabiî dedim, niçin alırlar yoksa? Hayır dedi, onların pek çoğu süs için durur orada, yani möble gibi, içi boş tiyatro dekoru gibi. Ve kendince kaç türlü kitap okunduğunu sıralamaya başladı: Kimi dedi, vakit geçirmek için okur, best-seller kitapları ellerinden düşürmezler; vapurda, otobüste, hattâ helâda bile okurlar.. Bazıları mektep ve meslek gereği okumak zorundadır. Herkes senin gibi ufkunu geliştirmek, okuduklarından bir şeyler çıkarmak için mi okur sanıyorsun? Gözünü aç Beşir, buralarda insan bile eşyanın bir parçası gibidir, kaldı ki kitap...”
Well—I have to say I personally have never drawn such a sharp line between ‘good’ and ‘bad’ as you. For me: that line is often false. The two are never disconnected. One can’t exist without the other. As long as I am acting out of love, I feel I am doing best I know how. But you—wrapped up in judgment, always regretting the past, cursing yourself, blaming yourself, asking ‘what if,’ ‘what if.’ ‘Life is cruel.’ ‘I wish I had died instead of.’ Well—think about this. What if all your actions and choices, good or bad, make no difference to God? What if the pattern is pre-set? No no—hang on—this is a question worth struggling with. What if our badness and mistakes are the very thing that set our fate and bring us round to good? What if, for some of us, we can’t get there any other way?
“It is a pity that doing one’s best does not always answer.”
“İnsanın elinden gelenin en iyisini yapması her zaman yeterli olmuyor.”
