neden mutluluğu, ancak çekip giderken çıkardığı sesle tanıyabiliyoruz?
Sayfa 90
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
ne çok ister insan büyük kederlerin ardından ölüp gitmeyi de, başaramaz. ruh, başına kara bir hale takarak göğe yükselmek için çırpınır ama vücut dünyalıdır; yer, içer, yaşar.
bir insan pek üzgünse, dişi ağrıdığı ya da para kaybettiği için değil, her şeyin gerçekte nasıl, yaşamın nasıl bir şey olduğunu hissettiği için üzgünse, gerçekten üzgün demektir
ben, nedir ki ben sonuçta? öncemizde ve sonramızda ve iki yanımızdaki insanlara bağlı gelişigüzel bir varlık sınırlaması. onların bıraktığı yerde ben başlıyorum, benim bıraktığım yerde de onlar.
bir annem var ağaçların yaprağından daha güzel/ akan sudan güzel dostlarım
