"Biliyorsunuz, bütün mutlu aileler birbirine benzer," diye mırıldanıyorum işin içinden sıyrılmak için, "söyleyecek bir şey yok."
"Her mutsuz aileninse kendine özgü bir mutsuzluğu vardır," diyor Bay Bilmem Ne. Tuhaf tuhaf bana bakıyor. Aniden, bir kez daha ürperiyorum.
Sevinçliyim, geceleri bana uğramayan uykunun yolunu öğrendim artık. Uykusuzluğa karşı koymak budalalık... Yeryüzünde en suçsuz nesne uyku, oysa en suçlu varlık insan!