Bu kokuşmuş yüzyılın canı cehenneme!
Bitirelim, arkasından kapıyı da kapatalım! Kitap gibi kapatıp okumaya devam edelim! Yeni bölüm, yeni hayat. Bu leş yüzyılın kapağını bir kapadık mı ellerimiz temiz olacak. Önümüzdeki manzara güzel. Bu temiz yeniyüzyılda çürüme yok. Bu deste hilesiz, bu yeni yıl destesinden hileli kağıt dağıtan bir şerefsiz olursa- onu bir helanın tepesine tersten çarmıha gereriz, işte o kadar.
, “Çabuk olun dostlar, devrimi artık bitirelim. Devrimi uzun süren onun meyvelerini toplayamaz...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Elhamdulilllah Rabbil alemin…Son…
Mektubatın ilk cildi üçyüz onüçe ulaşınca, Hazreti Şeyhimiz (Imamı Rabbani) dedi ki, şu sayıda bitirelim, zira bu, nebiler ve resullerin adedine uygundur.
(Peygamberimiz ve diğerlerinin üzerine Allahın salavatları olsun.)
Aymı şekilde Bedir ehli (Allah hepsinden razı olsun) adedine de uygundur. Bu
yüzden bunlarla bereketlenmek ve teyemmün için şu sayıda bitirdik.
Bundan sonra kudsi mektuplar yazıldı. Hazreti mahdum-zade marifetler sahibi, hakikatler menba-ı, ilahi feyizler mazharı, nihayetsiz sırlar masdarı, zahiri ve batıni ilimleri cem eden Şeyh Mecduddin Hoca Muhammed Ma'sum -Allah'u Teala onu salim kılsın, baki edip temenni ettiğinin son haddine ulaştırsın- şu mektupları toplamaya sebep oldu.
Bu kapının hizmetçilerinin en değersizi, Bâri tealanın zayıf kulu, Abdu-l Hay ibni Hoca Çâker-il Hisarî, Allah'u Teala günahlarımı affetsin, ayıplarını örtsün, sonunu iyi yapsın; şerefli işaretleri gereğince şu mektubları cem etmeye girişti.
Annelik ideolojisinin baskıcı yanı ile annelik deneyimlerinin potansiyel olarak özgürleştirici yönü arasındaki gerilimi bir soruya dökerek bu bölümü bitirelim: Annelik deneyimi genellikle kadının kendini ana tanrıça gibi hissetmesine sebep olmuyor, onu paryaya dönüştürüyor. Neden? Ne zamandan beri? Ne zamana kadar bu böyle sürecek?
"Mektupta şunlar yazılmıştı:
“Uğursuz Katya, yarın parayı bulup üç binini geri vereceğim. Ondan sonra elveda, büyük hiddetin kadını ve aşkıma da elveda! Bitirelim artık! Yarın önüme gelene başvurarak arayacağım o parayı. Dışarıda bulamazsam, sana söz veriyorum, babama gidip kafasını kırar, yastığının altındakileri alırım; yalnız şu İvan gitsin... Sürgüne gitmeyi göze alarak, gene de üç binini vereceğim. Sana elveda artık! Önünde yerlere kadar eğiliyorum, zira sana karşı alçaklık ettim. Affet beni. Hayır, affetme daha iyi... Senin için de, benim için de daha kolay olur! Aşkına sürgünü tercih ederim, çünkü başkasını seviyorum ben... Onu bugün iyice tanıdın, affedemezsin tabii. Onu elimden alanı vuracağım! Hepinizi bırakıp Doğuya gideceğim, hiç kimseyi görmemek için... Onu da, çünkü bana eziyet eden sadece sen değilsin, o da öyle. Elveda!
Not 1: Lanetler yağdırırken tapıyorum sana Katya! İçimden duyuyorum bunu, bir tel kalmış, vınlıyor... Kalbi ortadan parçalamak daha iyi. Öldüreceğim kendimi, ama ilkin o köpeği! Üç bini ondan söker, sana fırlatırım. Sana karşı alçağım, ama gene de hırsız değilim! Bekle üç bini. Köpeğin döşeğinin altında, pembe kurdele... Ben hırsız değilim, hırsızı vuracağım. Böyle küçümseyerek bakma Katya: Dmitri hırsız değil, katil! Sana karşı başı dimdik durmak gururuna göğüs gerebilmek için babasını da, kendini de yok etmiş. Seni sevmemek için de...
Not 2: Ayaklarını öperim, elveda!
Not 3: Katya, dışarıda para bulmam için dua et. O zaman ellerim kana bulanmayacak; vermezlerse, kanlıyım! Vur beni!”
1000218363.jpg sayfasından devam ederek:
Kölen ve düşmanın
D. Karamazov"
