İzmirli Zeze
@bochemo
383 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bilinmeyen bir zaman ve bilinmeyen bir ülkeyi yöneten bir tiran. Güneşi bile satmış. Ülke sınıflara ayrılmış. Polis ve satılmış hukukçular en çok kullanılan piyonlar nedense! Tiran ölmüştür. Oğlu devam ettirmekte saltanatı işte. Halk bir şeyleri fark ediyor ama sindirilmiş neticede. Bir yerden bir an gelecek bir sivri baş çıkacak ve düzeni değiştirecek belki de.
Bir kadın ve aşık. Aşk insana neler yaptırmaz ki neticede. Korkuları geçersiz kılmaz mı aşk?
Bu kitapta ki ülke ve yaşananlar nedense çok tanıdık geliyor bana. Hele hele ayaklanmanın çıktığı dönemler yakın bir zaman önceki direnişi getiriyor aklıma. Okurken şaşkınlıkla okudum açıkçası.
Zeka fışkırıyor kitaptan bence. Bir yazar böyle güzel ve böyle kalemi kullanarak aslında nasıl eleştiri yapar gösteriyor belli bir kesime.
Keyifli okumalar.
Reklam
Merak ediyorum acaba cidden eşcinselleri kabul ettiğinden midir yoksa yahu ben mükemmel bir yazarım bu konuyu da yazarım dediğinde midir yazdı bu romanı Ayşe Kulin? Hangi sebeple yazarsa yazsın iyi ki de yazmış. Bora ve İlhan çok iyi oturtulmuş karakterler. Tabi ki Handanı da unutmamak lazım. ( ki Handan sonradan başka bir kitapta tekrar karşımıza çıkacaktır. ) Kurgu ve ayrıntılar oldukça iyi. Sadece kitabın başında biraz boğulduğumu hatırlıyorum. Sanki İlhan'ın evliliğinde yaşananlar ve karısının hissiyatları biraz fazla uzatılmış gibi geldi ama onun dışında pürüzsüz bir kitap diyebilirim.
İstanbul'a son tren, Nefes Nefese... Nasıl anlatılır bilmiyorum ama şunu diyebilirim ki Birey ve kurgu üzerinden beni tarihe karşı heveskar biri haline getiren yazardır Ayşe Kulin. Osmanlı paşalarından birinin kızının Yahudi genciyle olan tutkulu aşkı ve aşkın İkinci Dünya Savaşı döneminde yaşanıyor olması ve içler burkan bir kaçış. Almanya'dan son bir tren kalkacak artık İstanbul'a ve kimler yetişebilecek o trene. O trende ne hikayeler yatmakta tahmin bile edemezsiniz söyleyeyim size. Adı gibi nefes nefese okuduğum bir romandı.
Veda bence Ayşe Kulin'in kendi ailesine ve köklerine bir vefa borcudur. Büyük dedesi, Osmanlının son maliye nazırı, Ahmet Reşat Yediç'in ve ailesinin hayatı üzerinden Osmanlının son zamanlarına tutulan bir ayna gibidir kitap. Diyaloglar oldukça akıcı ve sürükleyicidir. Mehpare ve Kemal'in aşkı başlı başına bir roman konusu bence. Kemal'in idealist bir vatanperver oluşu ve dayısı Ahmet Reşat Yediç ile olan çekişmesi ama bir yerde ortada aynı yerde buluşmaları ancak hüzünle biten bir son. Ben keyifle okudum. Sizinde keyifle okuyacağınıza inanıyorum.
Başlangıç için şunu söyleyebilirim ki son üç kitabında olduğu gibi ülke gündeminde olanlara duyarsız kalmadan kurgu içerisinde ülke ve yakın coğrafya içinde olanları başarılı bir şekilde eritmiş. Kurgudan zeka fışkırıyor. Öyle ki kitap aslında son kitabı Kanadı Kırık Kuşların devamı niteliğinde ancak bunu bir yüz sayfa okuyunca anlayabiliyorsunuz. Üslup klasik manada Ayşe Kulin üslubu, yani akıcı, sade ve anlaşılır nitelikte. Kesinlikle okunması gereken kitaplar arasında olmuş ancak bunu okumadan önce sırasıyla Tutsak Güneş, Kanadı Kırık Kuşları okuyup Kördüğümü okumanızı tavsiye ederim. Ben okurken çok keyif aldım. Sizlerinde keyifle okuyacağınıza eminim. Hepinize bol keyifli, bol kitaplı bir hafta diliyorum. Sağlıcakla kalın.
Reklam