Boethius (475-526), Romalı bir filozof, devlet adamı ve de matematikçidir. Kendisi, Roma'nın en köklü ailelerinden birine mensuptur; küçük yaşta yetim kalınca, devrin mühim aristokratı Symmachus tarafından evlat edinilmiş ve iyi bir eğitim alması sağlanmıştır. Boethius, devletin yüksek kademelerinde vazife yaptığı sırada, siyasî rakiplerinin iftiraları neticesinde vatan hainliği ve büyücülükle itham edilmiş ve muhakeme dahi edilmeden zindana atılmıştır. Yaklaşık iki sene zindanda tutulan Boethius, 526 senesinde işkence görerek -alnına geçirilen bir sicim gözleri yuvasından fırlayana kadar gerilmiş ve o haldeyken kalın bir sopayla ölünceye kadar dövülerek- idam edilmiştir.
Felsefenin Tesellisi (Philosophiae Consolatio), işte bu hapis günlerinde kaleme alınmış bir eserdir. Yani Boethius, bu eseri idamını beklerken yazmıştır. O sebeple eserin duygu yüklü bir samimiyet içerisinde yazılmış olduğunu söyleyebiliriz.
Metin beş bölümden meydana geliyor. Kendisi hücresindeyken "felsefeyi" temsil eden bir bilge kadın yanına gelir ve aralarında diyaloglar başlar. Bu diyalogların ana mevzusu hayat, inanç ve Tanrı'dır. Metin boyunca inanç ve akıl bir uyum içerisindedir. Dünyevi zenginliklerin, makamın ve şöhretin geçiciliği, kaderin rolü ve asıl mutluluğa ancak fazilet ve Tanrı'ya yönelmekle erişilebileceği işlenir.
Eserin içerisinde hikmetler içeren bir çok tespit yer alıyor. Bu sebeple mühim bir metin olduğunu söyleyebilirim.
Okumuş olduğum Kabalcı Yayınevi metnin orijinalini de baskıya dahil etmiş, o sebeple 398 sahifelik kitabın Türkçe tercüme kısmı 200 sayfa kadar yer tutuyor. Tercümeyi ise maalesef pek beğenmedim. Mütercim çok fazla sel-sal ilaveli kelimeler ve "tümel, tikel" gibi tuhaf kelimeler kullanmış. Bu da bence metnin seviyesini zedelemiş.
Düşünce eserleri okumayı
Fikirler İçin Ölmek kitabının bir süredir baskısı yok. Ben de Nadirkitap'tan almıştım. "Fikirler Uğruna Ölmek" insanoğlunun düşünmeye başladığı ilk andan itibaren var sanırım. Kitaba çok vurucu bir cümleyle başlıyor 
Costıca Bradatan
"İnsanlığa şimdiye kadar verilmiş en paha biçilmez şey ölümdür. Bu nedenle en büyük günah onu kötüye kullanıp yanlış ölmektir." -Simone Weil-
Ve kitap boyunca ismini saymış olduğum bu felsefefilerin ve düşünce kahramanlarının hayatlarının kilometre taşlarından bahsediyor. Burada özellikle Sokrates, Vico, Montaigne, Boethius ve Hadot okumayı seviyorum. (Sokrates, Hypatia, Thomas More, Giordano Bruno, Jan Patocka Giovanni Pico della Mirandola, Giambatista Vico, Nietzsche, Pierre Hadot, Montaigne, Paul Louis Landsberg, Thich Quang Duc, Boethius)
Bu tarz kitapların okurlara rehberlik yapmasına hayranım. Sizi başka kitaplara yönlendiriyor. Kafanızı kaldırıp düşünmek zorunda kalıyorsunuz. Rahatsız edici olan ölüm fikri üzerine yazılmış bir kitap olsa da ben okurken hayatımı nasıl anlamlandırabilirim ve iyi bir ölümü hak ederim diye düşündüm. Ricky Gervais'ın "After Life" dizisi geliyor akla. Gerçekten ölüm üzerine konuşabilmek ve kabullenebilmek iyi bir mizah anlayışı da gerektiriyor.
Ölüm konusu çok uzun zamandır kafamı kurcalıyor. İlk zamanlardaki o huzursuzluktan eser kalmadı. Çok sevdiğim dostlarımı erken yaşta kaybettim. Her ölümden payıma düşen dersi çıkarmaya çalıştım. Ne acı bir şey değil mi? Sevdiğiniz insanların ölümünden, kendinize daha iyi bir yaşam için ders çıkarmak... Nietzsche'nin Şen Bilim'deki şu feryadı boşuna değilmiş: "Elzem olan bir şey vardır. Birinin kendi karakterine -biçim vermesi- nasıl da büyük ve nadide bir sanat.
İşte sahip olduğumuz o hammaddeye; yani bedenimize ve zihnimize hak ettiği üzere bir sanatçı gibi davranmıyoruz.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
KLASİKLERLE FELSEFE
(Felsefi Ünceleme)
NIGEL WARBURTON
Klasiklerle Felsefe, 1962 doğumlu Britanyalı ünlü felsefeci Nigel Warburton tarafından kaleme alınan ve felsefe tarihinin en önemli yapıtlarını rehber eşliğinde inceleyen popüler bir felsefeye giriş kitabıdır.
Eser, akademik jargondan uzak ve son derece anlaşılır bir dille yazılmış.
Kitapta, antik çağdan günümüze kadar uzanan süreçte felsefe tarihine yön vermiş tam 32 büyük eseri incelenmiştir.
32 filozof ve 32 eserin tam listesi şöyledir:
Platon – Devlet
Aristoteles – Nikomakhos'a Etik
Boethius – Felsefenin Tesellisi
Niccolò Machiavelli – Prens
Michel de Montaigne – Denemeler
René Descartes – Meditasyonlar
Thomas Hobbes – Leviathan
Baruch de Spinoza – Etika
John Locke – İnsanın Anlama Yetisi Üzerine Bir Deneme
John Locke – Hükümet Üzerine İkinci İnceleme
Stoacı düşünceyle tanışırken karşıma çıkan dördüncü isim Boethius oldu. Fakat onu diğerlerinden ayıran şey, düşüncelerini bir sarayda değil bir zindanda yazmış olması.
Kitap bir mahkûmun gözünden ilerliyor. İdamı bekleyen bir insanın zihinsel çalkantısı, öfkesi, kırgınlığı… Ve tam o noktada karşısına çıkan bir figür: Felsefe. Üstelik bir kadın olarak tasvir ediliyor. Yaraları saran, aklı toparlayan, duyguları dizginleyen bir bilgelik.
Burada felsefe soyut bir tartışma değil; terapötik bir güç. Talihin değişkenliği, kader, özgür irade, ilahi adalet gibi kavramlar üzerinden insanın içindeki isyanı yumuşatıyor. Stoacı bir damar var ama kuru bir ahlak öğretisi şeklinde değil. Daha çok “neden acı çekiyorum?” sorusuna verilen sistemli bir cevap gibi.
Benim için en çarpıcı tarafı şu oldu: Güçlü bir konumdayken değil, her şeyini kaybetmişken yazılmış bir metin. Bu yüzden teorik değil, yaşanmış bir bilgelik hissi veriyor.
Felsefenin bir kadın figürüyle temsil edilmesi de ayrıca dikkat çekici. Şefkatle ama sert bir akılla yaklaşan bir rehber gibi. Sadece bilgi vermiyor; insanın kendine dönmesini sağlıyor.
Zor zamanlarda okunması gereken bir kitap. Çünkü burada felsefe gerçekten yaraları sarıyor.
Şimdi Biliyorum Hastalığınızın Ana Nedenini, Siz Gerçek Doğanızı UnuttunuzBoethius · Destek Yayınları · 2021187 okunma
Felsefenin Tesellisithe kabal
Puan vermedi·270 syf.·
2020 2. kitabı
Felsefenin Tesellisi kitabı, felsefeyi yalnızca soyut düşünceler alanı olmaktan çıkarıp insanın gündelik hayatındaki sıkıntılara ışık tutan bir bilgelik olarak anlatıyor. Yazar, Sokrates, Epikuros, Seneca, Montaigne, Schopenhauer ve Nietzsche gibi düşünürlerin fikirlerinden yola çıkarak insanların eleştirilme, yoksulluk, başarısızlık, kırgınlık ve umutsuzluk gibi durumlar karşısında felsefeden nasıl teselli bulabileceğini sade ve akıcı bir dille gösteriyor; böylece felsefenin yalnızca düşünmek için değil, yaşamak için de bir rehber olabileceğini hatırlatıyor.
zamanın lineer akışına hapsolmuş insan aklının, sonsuzluğun o her şeyi kuşatan "şimdi"sine bakma çabasıdır. Boethius, haksız yere hapsedildiği hücresinde kaderine isyan ederken, Felsefe Hanım ona Tanrı’nın evreni bir tren rayı gibi izlemediğini, aksine tüm zamanı tek bir "ebedi an" içinde gördüğünü hatırlatır. Bu bakış açısına göre; Tanrı’nın bir şeyi "önceden" bilmesi, o şeyin meydana gelmesini zorunlu kılmaz; tıpkı bizim bir adamın yürüdüğünü o an görmemizin, adamı yürümeye mecbur bırakmaması gibi. Tanrısal öngörü, evrenin başıboş bir kaos değil, akli bir düzen ve sevgiyle örülü bir plan olduğunu savunur. Kitabı okurken, trajedinin ve acının içinde bile bir "anlam" arayan insanın, kendi cüzi iradesini ilahi iradenin o muazzam panoramasına yerleştirerek nasıl huzur bulabileceğine şahit olursunuz. Bu inceleme, kaderin bir zincir değil, özgürlüğün içinde hareket ettiği devasa bir sahne olduğunu kanıtlar.
