İnsan sevgi ile yaşar , sevgisiz ölürdü. Sevgi bir cennet , sevgisizlik bir cehennem sayılırdı. Sevgisiz yaşayanların ölülerden bir farkı kalmıyordu çünkü. Sevgiyle yaşamak da kıskanmakla devam ediyordu.
Ah Zekiye! Zekiye! sakın... Aklında olsun , gönlümdeki sevginle vatan sevgisini yarıştırmaya kalkışma.Böyle bir kıyas beni öldürür. Vatanım için öldürür.
Hangi çiçek diğerini sarı açtı diye ayıplar ?
Hangi kuş farklı öttü diye diğerine yasak koyar?
Dersinden,dilinden ötürü ölüyor insanlar.
Ah insanlar! Her şeyi bulan, kendini bulamayan insanlar...