Annem babamı terk etmeyi çok isterdi ama böyle şeylerin yapılmadığı kutsal devirlerdeydik.Boşanma henüz evlilikten türeyen bir ürün değildi, ölümcül bir günahtı.
İki insanın arasında bir şeylerin kırılıverdiği o anın fotoğrafını kim çekebilir?
Kimseye yardım edemezsin. Çünkü insanın ‘çıkarı’ onun için iyi ya da anlamlı olanla özdeş değil. Belki o acı onun için gerekliydi! Kim bilebilir, belki dışarıdan ‘onun çıkarına aykırı’ gibi görünen şey, ona lazımdır!
Eskiden insanlar ilişkilerinde mutsuz oldukları için eşini aldatıyordu ya da boşanıyordu.Günümüz modern insanı ise daha mutlu olabileceğine inandığı için aldatıyor ya da boşanıyor.
İnsan olmamız hiçbir şeyin özrü olamaz
