‘Peki ben etki altında kaldığımı, kitapların beni mahvettiğini nasıl anlatacağım? Anlaşılmamakta çok korkardı. ‘Başkalarından ayrı hissettiğimi nasıl belirtsem? Kimse bilmeyecek... Hiç olmazsa mezar taşıma yazın: burada insanlara başka türlü hayran olan biri yatıyor. Ne türlü? Bir bilsem, ah bir bilsem.’
“Şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim” dedi: “Gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek: seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda.”
Ancak ortak ve çıkarsız bir amaç üzerinde, benzerlerimizle bir arada olduğumuz zaman rahat bir soluk alabiliriz. Deneylerimiz bize göstermiştir ki sevmek birbirini seyretmek değil, bir arada aynı yöne bakmaktır. Aynı amaçta birleşmeden hiçbir arkadaşlık olamaz