Gölge'nin var olma çabasına tanık oluyoruz
Kitabın Sonunda #1
Bu kitabı bitirdim ama gölgeyi geride bırakamadım.
Kitabın ortasında ona böyle seslenmeye başlamıştım.
Görünmek isteyen ama nasıl görüneceğini bilmeyen, annesinin yörüngesinde yaşamaktan yorulmuş bir gölge...
Kitabı kapattığımda içimde kalan ilk düşünce şu oldu:
Böyle bir sonu hak etmedi.
David'in ölümüyle birlikte sanki elindeki son tutunma dalı da kırıldı. Sonrasında yaşanan savrulma, yeniden düzen kurma çabası ve yalnızlık hissi beni uzun süre düşündürdü.
Belki bu yüzden kitabın sonu benim için biraz askıda kaldı.
Çünkü ben gölgenin ödülünü almasını istedim.
Onca arayışın, kaybın ve çabanın ardından kendi hayatının merkezine geçtiğini görmeyi istedim.
Ama hayat bazen romanlarda da cömert davranmıyor.
Yine de kitabı kapattıktan sonra aklımda kalan soru şu oldu:
Eğer başına gelecek her şeyi bilseydi, yine o yolun peşinden gider miydi?
Ben sanırım giderdi diye düşünüyorum.
Çünkü bazen insan sonunu bildiği için değil, ilk kez kendi seçtiği yol olduğu için yola çıkar.
Matt Haig kalemiyle ne zaman buluşsam, kendimi bir yazarla değil de ruhumu benden daha iyi tanıyan bir dostla dertleşiyormuş gibi hissediyorum. Onun o felsefi dokunuşları, hayatın karmaşasını basite indirgeyen dili bu yeni kitabında da beni büyülemeyi başardı yine..Sayfalar o kadar akıcı, o kadar sürükleyiciydi ki zaman adeta raylarda kayıp giden bir tren gibi aktı. Kitabı bitirdiğimde heybeme kalan en can yakıcı gerçek şu oldu: Çoğu zaman içimizdeki acıları ve kırgınlıkları bastırmak için çılgın bir hırsla başarı basamaklarını tırmanmaya çalışıyoruz. Hep daha fazlasına sahip olmak isterken, aslında elimizdekilerin kıymetini ne kadar ıskaladığımızı fark edemiyoruz. İşte tam bu noktada, aklıma şu cümle geliyor.
“İnsan, avucunun içindeki saklı mutluluğu görmeyi reddedip gözünü ufkuna diktiğinde, elindekini de rüzgara feda ediyor."
Kitabı kısaca bahsedeceğim; 81 yaşındaki bir kitapçı zinciri sahibi olan Wilbur Budd’ın hikayesiyle götürüyor. Ömrünün neredeyse tamamını işine, hırslarına adamış ve bu uğurda hayatının en büyük aşkı Maggie'yi bile ihmal etmiş bir adam Wilbur. Tam ölümün eşiğindeyken, onun için bir son değil, aslında geçmişine doğru giden büyüleyici bir tren yolculuğu başlıyor. Kitap boyunca Wilbur ile birlikte o vagona biniyor, onun hayatının en parlak ve en karanlık duraklarına uğruyoruz. Her durakta Wilbur’un karanlığı,seçimleri..Tek bir katı kural var Geçmişteki halinle asla konuşmamak. Matt Haig o bildiğimiz su gibi akan, samimi ve duru diliyle bizi pişmanlıkların, kaçırılan trenlerin ve ikinci şansların peşinde muazzam bir yolculuğa çıkarıyor. Keşke benimde böyle bir şansım olsa ben acaba hangi durakta durmak ister,zamanı durdurmak isterdim. Okurken düşündürüyor. Kitabın asıl gücü ise fantastik zemininden ziyade, karakterlerin iç dünyasındaki o ağır
Tehlikeli Oyunlar, metnin sınırları dâhilinde ve Eco’nun ortaya attığı
kavramlarla çözümlenmeye çalışılmıştır. Romanın sonuyla ilgili öne sürülen çelişik
fikirler örnek okurun işbirliğiyle tartışılmış, gerçek ile kurmaca dünyanın silik
ayrımında varlık kazanan roman kişileri, romandaki söylem olanakları dikkate
alınarak ait oldukları dünya bakımından (kurmaca-gerçeklik) sınıflandırılmıştır.
Ayrıca okuru metinde tahmine zorlayan ya da çıkarımsal gezintilere çıkaran
“oyalanma”ların söylem zamanıyla ilişkisi tespit edilmiş, romanın bütününde dikkat
çeken kaba gerçekliğe ait ögelerin metne katkısı gözler önüne serilmiştir. Buna göre
roman, Eco’nun doğruluk ve yorumlayıcı işbirliği kavramları bakımından
değerlendirildiğinde şu sonuçlara ulaşılmıştır: Nurhayat Hanım ve Albay
Hüsamettin Tambay kurmaca dünyaya aittir. Gecekondu ile Hikmet’in intiharı örnek okurun işbirliği dikkate alınarak çözümlenmiş, bunların romanın kurmaca yanını temsil ettiği tespit edilmiştir. Buna karşılık üç katlı ahşap ev, Hikmet Benol, Sevgi ve Bilge romandaki gerçekliği temsil etmektedir. Romanın sonu ise uyku ile uyanıklık arasındaki bir hâl olarak yorumlanmıştır. Romanın bütününde dikkat çeken geriye
sapmaların (analeks) geçmiş zaman ile şimdiki zaman arasında parçalı bir yapıya
neden olduğu, bunun da okurun zihninde karmaşa yarattığı ve analekslerin
romanda unutkanlığı giderme işleviyle ön plana çıkarıldığı fark edilmiştir.
Roman, söylem zamanı veya oyalama tekniği bakımından
değerlendirildiğinde ise iç içe geçen düzlemlerde (kurmaca-gerçek), kurmaca
dünyanın eserde geniş yer kapladığı saptanmıştır. Anlatıcının rüyayı, gerçeği ve
kurmacayı bir arada kullanarak okuru zorladığı, romanda genel olarak yüzeysel
olanın üzerinde ağır bir biçimde ilerleyen yazarın asal olanı hızlı bir biçimde
Reşat Nuri'nin ölümünden sonra yayınlanan ve ilk basımı 1960 da yapılan kitabı Kan Davası ile geldim bugun.Genelde bütün kitaplarında realist bir bakış açısıyla , toplumun yaralarına parmak basar yazar .Çalıkuşu nda romantizmin ben ayrıca hastasıyım.
Neyse gelelim bu kitaba ..
Bozova nın Toygar ılçesinde görevli doktorun kapısına gece yarısı bir adam gelir .Doktoru görmek ister .Ama doktorun kendine hayrı yok .Bir hastayı ameliyat ederken eli mikrop kapmış ve sol elini kullanamıyor. Orda yıllardır görülmemiş bir kış hukum sürüyor ve yardım alamıyor. Kapıya gelende köy öğretmeni Ömer .Ömer ona yardim edip sag eliyle sol elini tedavi ettiriyor .
Ömer idealist bir köy öğretmeni. Yukarı Sazan köyünden geliyor .
Ömer harp sırasında subaylık yaparken yaşadığı unutulmaz olayı anlatıyor doktora.
Aslında Ömer Askeri yatılı okulda egitim almış ama sonra öğretmen Okuluna gidip öğretmen olmuş .Ege de bir kasabada çalışırken savaş patlak verir ve o da silah altına alınır. Askeri tren Bozova da durur. .Yanına gelen küçük kız ona su verir uğurlar. Seneler sonra savaş biter ve Ömer Bozova ya öğretmen olarak gelir ve o kızı arar.Ama bulamaz .Hükumette çalışan eski arkadaşı Murat la karşılaşır ve onun Misafiri olur .Murat çevre köylere yapacağı ziyarete Ömer le ,ev arkadaşı Ferhat i da götürür. Aşağı Sazan köyü ne gittiklerinde bir otobüs soygunu olur .Köy halkı Yukarı Sazan köyündekilerin yaptığını düşünür.
Yukarı Sazan köyü ile Aşağı Sazan köyü arasında senelerdir süren husumet var .Soygunu yapanlar 8 yaşından 15 yaşına kadar çocuklar. Ömer onları himayesine alır .Köylüler bunu pek hoş karşılamaz. Ama Ömer onları hayata kazandırmak için uğraşır..
Savaş sonrası Anadolu yokluk içinde. Her yerde her zaman oldugu gibi şerefsiz insan çok. Ama neyse ki iyiler de var bu dünyada.
Spoiler içerir
Puan vermedi
Serinin ikinci kitabı olan kar tanesi düğümlerin çözüldüğü yer aslında birlikte karanlık bir kürenin içine hapis olan ve buradan kurtulmaya çalışan 10 kişi Eylül
Merih
Mehmet
Kerim
Masal
Korhan
Reva
Murathan
Kaan ve
Asya hem psikolojik sorunları hem de yakalandıkları virüs yüzünden ölen yüzlerce kişiden 10 ama eylül ve merih'in birbirini buldu ve mutlu öldüler. Son 50 sayfayı ağlayarak okusam da çok güzel bir kitaptı. Fakat şu varki bizim görmediğimiz bilmediğimiz yerde gerçekten bu şekilde olaylar oluyor. Malesef ki bazı insanların para için yapabileceklerinin bir sınırı yok.
Puan vermedi·177 syf.·
2026 199. kitabı
Hazan Bülbülü Hüseyin Rahmi'den okuduğum ikinci eser oldu ve artık şunu çok iyi biliyorum ki Hüseyin Rahmi'nin şu kitabını okurken sıkıldım, zor bitirdim, hiç akıcı değil gibi eleştirilerde bulunmak mümkün değil. Eğlenceli ve mizahi anlatımıyla okuru yakalıyor, güldürüyor, eğlendiriyor ve ince mesajlarıyla da toplumumuzun genel yapısını önümüze seriyor. Bir iki eserini okumak bile onun tarzını, kalemini tanımak için yeterli.
Yazar bu eserini tiyatro oyunu olarak kaleme almış, önsözde o dönem için ülkemizde tiyatronun hakettiği gibi icra edilmediğini, dönemin sanatçılarını, oyuncalarını eleştirerek her ne kadar oyun yazmış olsam da roman okur şekilde okuyabilirsiniz demiş biz okurlara.
Hazan Bülbülü zengin yaşlı bir adamın kızından küçük bir kadınla evlenmesi ve bu evlilik etrafında konağında yaşanan olayları konu alıyor. Özellikle bu eserinde de oluşturduğu kadın karakterler arasındaki diyaloglar öyle ustaca, öyle incelikle yazılmış ki sanki yazar ömrünün bir kısmını kadın olarak yaşamış da kadınlar gibi düşünebiliyor, hissedebiliyor ve olayları onların bakış açısıyla değerlendirebiliyor. Kısacası kadınları çok iyi tanıyor.
Böyle canınızın sıkkın olduğu, ne okusam da kafamı dağıtsam, neşem yerine gelse diye düşündüğünüzde kesinlikle Hüseyin Rahmi'nin herhangi bir kitabını okuyabilirsiniz.
Kısaca kitabı yorumlamışken biz okurlar hakkında küçük bir eleştiride bulunacağım. 1000kitap uygulamasının bize sunduğu veriler bizler için neler ifade eder bilemiyorum ama gereksiz onca kitabın binlerce kişi tarafından okunduğunu görüp, Hüseyin Rahmi'nin bu kadar az okunduğunu görünce ister istemez insan üzülüyor. Hüseyin Rahmi'nin kitapları tamamen bizim içimizden çıkmış, resmen toplumumuzun kağıda dökülmüş halidir. Lütfen kendi eserlerimize de, değerlerimize de hakettikleri değeri
