Namıdiğer "Müslümanların El Kitabı"1000Kitap
Riyazü's Salihin, Peygamberimiz sallallahu aleyhi vesellem’in hadislerini okuyup hayat düsturu edinmek isteyen Müslümanların adeta başucu kitabıdır. İslam dünyasında Kur'an-ı Kerim'den sonra en çok okunan kitap olarak nitelendirilen Riyazü's Salihin, 13'üncü yüzyılda yaşayan İmam Nevevi tarafından kaleme alınmış.
Nevevi, bir Müslümanın günlük hayatında bilmeye ihtiyaç duyacağı konulardan başlıklar edinerek, ayet ve hadisleri derlemiş ve gelecek nesillere büyük bir miras bırakmış.
Eser bünyesinde, 18 bölüm, 400'e yakın bab ve 1900 civarında hadisten meydana geliyor.
Bazı bölüm ve babları onlarca hadisten, bazıları birkaç hadisten oluşan eserde konuların niteliği sebebiyle tekrar eden pek çok hadis var fakat farklı konularda yeniden ele alındığı için, hadislerin tekrar kullanılması gayet doğal.
Bana kalırsa bölümlerin ve özellikle babların dikkat çekici yanı, her birinin sıralanışındaki fikrî insicam ve mükemmel iç düzendir.
Babların adlandırılmasındaki inanılmaz isabet, İmam Nevevi’nin hadis kitaplarındaki rivayetleri oldukça titizlikle incelediğini, Kur’an’a ve sünnete son derece hakim olduğunu bizlere açıkça gösteriyor.
Nevevî, Riyâzü's Sâlihîn'e aldığı hadislerin çoğunu Kütüb-i Sitte'den seçmiş. Bunların dışında kalan hadisleri İmam Mâlik'in el-Muvattaʾı, Ebû Bekir el-Humeydî'nin el-Cemʿ beyne's-Sahîhayn'ı, Ahmed b. Hanbel'in el-Müsned'i, Hâkim en-Nîsâbûrî'nin el-Müstedrek'i ve Dârimî ile Dârekutnî'nin es-Sünen'lerinden derlemiş, hadislerin sened zincirini çıkararak sahâbî râvinin adını vermekle yetinmiş.
Bazı hadislerin ve râvilerin değerlendirilmesi Nevevî tarafından yapılmış.
Hadislerde geçen kelime ve tabirlerin bir kısmı açıklanmış, fazla uzun hadisler bazen kısaltılmış, çok az sayıda hadis mâna ile rivayet edilmiş.
Bence önemli bir nokta:
__Nevevî,
A SCANNER DARKLYBilim-Kurgu
Puan vermedi
A scanner Darkly, Philip K.Dick'in 1977'e kaleme aldığı hem hafif bilim-kurgu, hem de yarı otobiyografi türünde yazılmış nadide eserlerden birtanesidir
California eyaletinin Los Angeles kentinde Ö maddesi denen bir uyuşturucu sokaklara hakimdir. Kullanan kişinin beyninin, her iki yarım küresinide kullanılmaz hale getiriyor. Bob arctor ve arkadaşlarının bu maddeyi kullanıpta nasıl bir bataklığa saplandığını okuyoruz.
Kitap bilim-kurgu ile az biraz da polisiye içeriyor. Dibe doğru gidenlerin ve o kendine sözde elit deyipte yanaşmayacağı insanların hikayesi bu.
Uyuşturucunun nasıl bir illet olduğunu, yazar fazlasıyla okuyucuya anlatmaya çalışmış. Ve bunu çokta iyi başarmış.
Kitapla kalın ve Sağlıcakla
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
BİR KOZMO-POLİSİYE
Philip K. Dick, modern edebiyatın alternatif tarih ve distopya alanında en sarsıcı yazarlarından biri. Özellikle “Yüksek Şatodaki Adam”; II. Dünya Savaşı’nı Müttefikler’in değil, Nazi Almanyası ve Japonya’nın kazandığı bir dünya varsayımı üzerine kurularak okuru daha ilk sayfada yerleşik tarih algısıyla yüzleştirir. Dick’in başarısı, bu politik önermeyi yalnızca bir “tersine tarih” oyunu olarak kullanmasında değil; tarihin değişmez, bağlayıcı ve mutlak olduğu fikrini yapısal olarak kırmasında yatar. Distopyayı gelecekte değil; çoktan yaşanmış olması gereken bir geçmişte kurarak, okuru alışkın olduğu zaman çizgisinin dışına iter.
Bu anlatı tercihi, yalnızca tarihsel bir spekülasyon değildir; insan gerçekliğini sorgulamanın etkili yollarından biridir. Çünkü geçmişin değişebilir olduğu fikri, bugüne dair kabullerimizi de güvensiz hâle getirir. Alternatif tarih anlatıları tam da bu nedenle risklidir: Gerçekliğin sorgulanması ile safsata arasındaki çizgi son derece incedir. Ancak insan doğasına, iktidar ilişkilerine ve toplumsal mekanizmalara dair yeni sorular üretebildiği ölçüde bu risk göze alınmaya değerdir.
Bu çerçeveden bakıldığında, Alper Canıgüz’ün “Örümcek Burgacı” adlı romanı; Türk edebiyatında nadir rastlanan bilinçli bir alternatif tarih denemesidir. Roman, hiç yaşanmamış bir 1974 yılında geçer. Bu geçmişte, yirmi yıl önce gerçekleşmiş bir siyasal kırılma sonucunda “hiperdemokrasi” adı verilen yeni bir yönetim biçimi kurulmuştur. Görünürde katılımcı olan bu sistemde kararlar; toplumun tamamı yerine, nasıl seçildiği belirsiz ve manipülasyona açık “örneklem grupları” tarafından alınır. Temsili demokrasinin ötesine geçme iddiasındaki bu yapı, daha en başından itibaren meşruiyet sorunuyla maluldür.
Romanın asıl distopik boyutu ise hiperdemokrasinin
Selamun aleyküm dostlar;
Başında sinirden çıldırdığım sonrasında ise dramdan perişan olduğum bir kitapla geldim.
Yu Hua' nın başyapıtı bu kitap 1966-1976 yılları arasındaki kültür devrimini ele almakta ve tabi eleştiriler, siyasete göndermeler sebebiyle yasaklanıyor bir süre.
Kitabın ana karakteri Fugui, ailenin mirasyedisi, hovardalık, aylaklık, kumar ne ararsanız var türünden bir adam. Babasının tüm varlığını kaybeden Fugui ve ailesinin isonrasında yaşadıklarını ele alan roman size tam bir dram yaşatabilir zira bana yaşattı. Fugui ye sinirden bunun bedelini umarım öder dedim ama yaşadıklarını okuduktan sonra Fuguiye o kadar üzüldüm ki, bir anda büyüdün Fugui ama bazı şeylere geç kaldın dedim. Eşi Jiazhen bir kadın ne kadar sabırlı olabilirse o kadar sabırlı, kızı Feng Xia ve oğlu Youing de acılardan ziyadesiyle paylarına düşeni alıp fazlasıyla acı çektiler. Ne zaman bitecek dedim bu acılar bu kayıplar ne zaman bitecek. Sizce bitti mi dersiniz? Bir de Erxi vardı Fengxia' nın eşi çok beğendiğim bir karakterdi çünkü sevginin,gerçek babalığın, gerçek fedakarlığın bir timsali gibiydi ,aslında Fugui'nin gençliğinin tam tersi diyebiliriz. Bu kitapta üzüldüğüm ve sevgisini gösterme biçimine bayıldığım bir karakter. Erxi gibi bab ve eşlerin artmasını diledim içimden.
Spoiler vermemek adına daha fazla yazmak istemiyorum. Genel hatlarıyla kitap Çin Kültür devrimini ele alıp tabiki eleştiriyor. Bir ailenin dram dolu hikayesini okurken bu eleştiriler de çok yoğun hissediliyor. Savaş, ölüm, kayıplar, acı, umut, aile kavramlarının hepsi bir arada. Bence kitabı herkes okumalı her açıdan bize birşeyler katacağına eminim... 
Yaşamak
Yaşamak
Bu hadis Kitabını okumadıysan Hadis okudum demeEdebiyat
Abdürrezzâk es-San‘ânî’nin el-Musannef Adlı Hadis Eserinin Detaylı İncelemesi
Abdürrezzâk es-San‘ânî’nin el-Musannef fi’l-hadîs adlı eseri, İslâm hadis literatürünün en erken ve en kapsamlı derlemelerinden biri olarak kabul edilir. Bu inceleme, eserin tarihî arka planını, yazarın hayatını, derlenme sürecini, yapısını, içeriğini, İslâmî ilimlerdeki yerini, eleştirileri ve modern baskılarını ele alarak, eserin önemini sistematik bir şekilde ortaya koymayı amaçlamaktadır.
Eser, hadis tedvin döneminin özelliklerini taşıyan bir külliyat olup, fıkıh mezheplerinin teşekkülünden önceki döneme ışık tutmasıyla dikkat çeker.
Yazarın Hayatı ve İlmi Arka PlanıAbdürrezzâk b. Hemmâm b. Nâfi‘ es-San‘ânî, 126/743-744 yılında Yemen’in San‘a şehrinde doğmuş, 211/827 yılında aynı şehirde vefat etmiştir. Ailesi kölelikten azad edilmiş bir köken taşır; babası Hemmâm, Yemen valisi Ebû Hureyre’nin azadlısı olarak bilinir. İlk eğitimini aile çevresinde alan Abdürrezzâk, on sekiz yaşında Yemen’e gelen İbn Cüreyc’ten hadis tahsiline başlamış, yirmi yaşından itibaren Hicaz, Şam ve Irak gibi ilim merkezlerine seyahat ederek dönemin önde gelen âlimlerinden ders almıştır. Hocaları arasında Ma‘mer b. Râşid (yaklaşık sekiz yıl yanında kalmış ve on binden fazla hadis yazmıştır), Süfyân es-Sevrî, Süfyân b. Uyeyne, Mâlik b. Enes, Evzâ‘î ve Ebû Hanîfe gibi isimler yer alır.
Bu seyahatler sırasında hem hadis hem de fıkıh ilmini derinleştirmiştir.Abdürrezzâk, “el-hâfızu’l-kebîr” (büyük hâfız), “allâme” (her şeyi bilen), “şeyhü’l-İslâm” ve “muhaddisü’l-vakt” (zamanının hadisçisi) gibi unvanlarla anılır.
On yedi bin hadisi ezbere bildiği rivayet edilir ve hadislerini yazılı kaynaklardan rivayet etmeye özen gösterirdi. Ömrünün son yıllarında gözlerini kaybetmiş olması, bazı rivayetlerinin zayıf kabul
Latin Amerika edebiyatına kalemi ile ilk kez tanışacağım #RobertoBolano ‘nun #KatilOrospular kitabı ile bodozlama daldım ve neye uğradığımı şaşırdım. Öykü kitapları beni genelde romanlardan daha çok yorar çünkü tam konunun içine çekilmişken, tadını almışken pat diye bitiverir. Ancak bu kitapta öyle olmadı. Çünkü büyük büyük olaylar yaşanmadı. Hemen her öykü de Şili’lilerin toplumun dışına itilmişlikleri, şairler, şiirler, mülteciler, sapkınlar, fahişeler vardı. Karakterler çok uçlardaydı. Çok ünlü Fransız modacı, morgtan ölü kiralayıp cinsel sapkınlıklar yaşıyor, futbolcular kanları ile ayin yapıyor, bir papaz porno starından çocuk yapıyor. B. olarak kısaltılmış biri babasıyla tuhaf tatil yapıyor, eşcinsel bir adam sefil iki ergen çocuğa ‘annelik’ yapıyor vs.
Yazar alttan alttan lafını sokuyor, göze batırmadan ama sakınmadan. Latin Amerikanın politik karanlığı, sürekli göç eden insanlar, yazarların değersizlikleri, bir sürü hayal kırıklığı ve öfke var. Sanki hayatın kenar mahallelerinde, gölgelerde dolaşıyormuş hissi var, sanki her an çok büyük bir olay yaşanacak gerilimini de hissettiriyor ama bilemedim.. Cümleler çok uzun, konular çok hızlı değişiyor, kim kimin nesi vs zorlayıcı buldum. Çok beğendiğimi söyleyemeyeceğim. Tanışma kitabı belki de başka bir tercih olmalıydı. Öykülerden favorilerim Göz Silva, Lalo Cura’nın Tasavvurları, Katil Orospular ve Buba oldu. Yazarın hayatına da ışık turtuğu ve otobiyografik yanlar olduğu söyleniyor. B. karakterinin kendisinden izler taşıdığını düşünüyorum ve son öyküde açıkça kendi adını da veriyor. Velhasıl, 13 öyküyü kısaca sizlere özetlemek istiyorum;
Göz Silva
Bi iş için Hindistan’a giden Göz lakaplı eşcinsel bir adam, bir genelevde bir inanışa denk gelmiş. Yoksul ailelerden küçük erkek çocuklarını, tanrıyı cisimleştirmek
