İSKEMLEDE BEŞ CESET ~ AGATHA CHRISTIE
İçerik;
Polisiye & gizem
İnt*har eden bir diş doktoru
Şüpheli hastalar
Dedektif Hercule Poirot
Gizlenen gerçekler
Ters köşeler
189 sayfa
Selam… Peşpeşe çok güzel kitaplar okudum. Çoğumuzun korkulu rüyası olan dişçi koltuğu Dedektif Hercule Poirot’un da korkulu rüyası. Şehrinin en önemli kişilerinin gittiği Dr. Morley‘ye tedavi olur fakat eve geldiğinde doktorun int*har ettiğini Öğrenir. Doktoru tanıyan ve onun int*har edeceğine inanmayan Poirot bu işin peşini bırakmaz. Bekleme salonunda beklerken gözlemlediği kişileri aklında bir bir tartar ve gizemin peşine düşer. Dr. Morley gerçekten int*har etmiştir, yoksa bu ö*lüm bir hedef şaşırtmaca mıdır?
Heyecanla kendini okutan bir kitaptı. Dönemin atmosferini hissettim okurken. Dönemsel kurguları ayrı seviyorum zaten.
Kitabın orijinal adı “One Buckle My Shoe” yani “Bir Tokalı Ayakkabı”. Aslında bu isim daha uygun kurguya. Zira o meşhur iskemlenin yanı dişçi koltuğunun yüzünden 3 ceset ortaya çıktı ama kalan 2 ceset nerede bilemedim? Katil ve yardımcısını mı kastetti çevirmen bilemiyorum. Ama biz onların ne ceza aldığını bilmiyoruz. Hercule Poirot gizemi çözüyor, katiller yakalanıyorlar ve kitap bitiyor. Alakayı kuramadım ben ama kuran varsa kitap üstüne konuşmak isterim.
Velhasılı nefesimi tutarak, beyin fırtınası yaparak, Poirot ile gizemin peşinde koşarak harika bir kitap okudum. Film tadındaydı diyebilirim. Aslında Agatha Christie kitaplarıyla şöyle, izle izle bitmez sezonlarıyla uzun soluklu bir diziye dönüştürülse ne güzel olurdu. Umarım duyarız böyle haberleri. Ben kitabı çok sevdim size de tavsiyemdir. Okuyunuz mutlaka
Okuma listemin 1663.kitabı… Kitabı benim #aydabirpolisiye ve #harfliyazarokuyoruz etkinligimde A harfli tercihim olarak okudum.
@officialagathachristie
10/10
Kitap okurlar ikiye ayrılır:
1.Dostoyevski sevenler.
2.Dostoyevski sevmeyenler.(belki daha anlamayanlar)
Genellikle insanlar Dostoyevskiye “İnsancıklar”,”Beyaz geceler”,”Kumarbaz” gibi romanlarından başlamayı tavsiye ediyorlar.Hatta bunun üzerine bir çok araştırma yaptım,videolar izledim. Ancak her şeye rağmen 2 yıldan fazla süredir kitaplığımda yer alan,okunmayı bekleyen ve bir türlü başlamaya cesaret edemediğim kitapla,”Suç ve Ceza” kitabıyla Dostoyevskiyi okumaya başladım. Ve bu kitapdan sonra 8 kitabını daha okudum.Cesaret edemememin nedeni ise insanların bir kısmının bu kitap hakkında çok ağır ve anlaşılmaz olduğunu,bir kısmının ise mutlaka okunması gerektiğini söylemesiydi,açıkçası bu beni ikileme salmıştı. Kitaba başladığım andan itibaren büyülendim ve kitabı öylesine hızlı bir şekilde okudum ki,”keşke daha önce okusaydım” diye düşündüm. Kitapta her şey çok ayrıntılı,detaylı şekilde anlatıldığı için,akıcı ve yazısı kolay geldi.
Kitap hakkında incelemeleri okuduğum zaman biri çok hoşum gitmişti. “Suç toplumdu,cezasını ise Roskolnikov çekti”.
Raskolnikov, fakir, içine kapanık, kalabalığa karışmayı sevmeyen ama iç dünyasında muhteşem bir kalabalıkla yaşayan, hukuk fakültesinden ayrılmış başarılı bir öğrencidir. Ailesinden ayrı bir şekilde hayatını sürdürmektedir. Raskolnikov, içinde yaşadığı cemiyetin bir ferdi olarak kurulu düzene karşı isyan içindedir. Peki bu isyanında haklı mıdır? Dostoyevskinin roman içinde Petersburg yaşamına dair verdiği ipuçlarına göre değerlendirirsek, Raskolnikovu anlamak kolaylaşır. Raskolnikov için kendini feda edip durumu iyi olan bir adamla evlenmeye hazırlanan ablası Dunya (Duneçka)… ev kadınları… sarhoşlar… polis komiserleri… randevucu Lavizalar… çapkın ve kumarbaz Svidrigaylovlar… menfaatçi Lujinler… tefeci kocakarılar… barlarda
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
bir anneanne ile işitme engelli torunu arasındaki iletişim sorununu ağaçlar vasıtasıyla gidermeye çalışmalarını anlatıyor söğüt ne söylüyor. yazarın irlanda kırsalının eşsiz doğasını, mitler ve efsaneler ile harmanlayarak oluşturduğu atmosfer o kadar etkileyici ki hikâyenin gücünü katlıyor. duru ve şiirselin kıyısındaki dil de cabası. yirmi dokuz günlük kaydından oluşan roman melankolik bir buruklukla ağaçların arasında düşünceli düşünceli dolaşmak gibi. rüzgarın sesini, yaprakların hışırtısını da duymak mümkün. doğanın suskunluğunda bulunan teselli içe işliyor. "ağaçları duymak için kulağa gerek yok, sadece dinlemek" yeter diyor. sığınacak sakin bir yer arayanlar ıskalamasın derim.
”Suçu toplum hazırlar, suçlu işler.” (Buckle)
İşleneceği kesin olan bir suça engel olmayan ve bunu ahlaki değerlerine sahip çıktığı için yaptığına inanan, suçu, namus cinayeti diyerek meşrulaştıran bir toplumunun portresini çizen Latin Amerika edebiyatının usta kalemlerinden Márquez, gerçek hayatında da tanık olduğu bir olaydan esinlenerek ustalık eserim dediği “Kırmızı Pazartesi’yi 1981 yılında yazdı. Yaşadığımız topraklara fazla uzak olmayan bu hikaye şu cümle ile başlar. "Santiago Nasar, onu öldürecekleri gün, piskoposun geleceği gemiyi karşılamak için saat sabah 05.30'da kalkmıştı."
-Buradan sonrası spoiler-
Daha başından sonu belli olan bu cinayetin hikayesinde dikkat çekilmek istenen nokta olay değil, insanların buna ne şekilde sessiz kaldığıdır. Asıl suçlunun kim olduğu kitabın son sayfalarında defalarca bıçaklanmış ve evine ulaşabilmek için son gücüyle bir kaç adım atabilmeyi başarabilmiş Santiago tarafından şu şekilde kelimelere dökülüyor.
“Santiago! Yavrum neyin var?
“Beni öldürdüler Wene Hala.”
Hikâyesi bana oldukça romantik ve bu yüzden de ilgi çekici gelmese de sağır bir anlatıcı bir hikâyeyi nasıl anlatır fikrini düşündürttüğü ve elbette bir örnek olarak sunduğu için göz ardı edilmemeli. Bir nine ve torununun hayatından bir zaman dilimini sunan eserin, İrlandalı yazarı Lynn Buckle'in de sağır olduğunu öğrenince esere biraz daha ciddi yaklaştığımı itiraf etmeliyim. İrlanda İklim Yazarları Topluluğu'nun da kurucusu olan Buckle, sanırım bu eseriyle aktarabileceği bütün birikimi aktarmış görünüyor; en azından kurgu fikri olarak.
Doğrusu, şahsi çıkarlara dayanan bir sistemle insanlığın ıslah olacağını iddia etmek bence, hemen hemen... Buckle'ın medeniyetin .insanları yumuşattığını, bu sebeple onları daha az vahşi, daha barışçıl hale getirdiğini iddia etmesine benzer.
Çevrenize bakın bir kere: Kan gövdeyi götürüyor, hem de keyifli keyifli, şampanya gibi akıyor. ..... Medeniyet neyimizi yumuşatmış.
19. yüzyılda insanlık için yazılmış bu sözlerin 21. yüzyılda hala geçerliliğini koruması, sanıyorum içler acısı bir durum....
