İnceleme·200 syf.·
8/10
2026 24. kitabı
Filistinli Nur'un savaştan sonraki durumu
Anlatılanı hem kurgusal, hem gerçek halini atmış
Bazen metafor ile anlatıyor.
Bir Psıkologun tezi için, şizofreni hastasıyla yaptığı görüşme
Hiçbir yere ait hissedemeyen Filistinli Nur'un Yahudi birinin, yönlendirmesiyle ölüme sürüklenmesi. :/
Kitabın dili orta ağırlıkta.
Okurken sizi tamamen farklı bir evrene çıkacak. Ve zaman zaman gerilim yaratacak o kitap. 1 Puan kırma sebebim Larkyra ve Darius ilişkisini sevmeme rağmen favorimin 2. Kitaptaki Niya ve korsan olacağına emin olmam. Tanrı’nın Lütfuna sahip 3 kız kardeş vardır bunlar 2 yaş arayla aynı gün doğmuştur. Onlar Mousai’lardır. Yırtıcı güzellikleri ve eşsiz büyüleri vardır. Ve hepsine 19 yaşında bir tören yapılır ve görev verilir. Sıra Larkya Bassette’ye geldiğinde babasının planları hazırdı. Dük olan Hayzar Bruin’in proia uyuşturucusunu nasıl Hırsız Krallığın dışında alabildiğini öğrenecekti. Am Larkya Lord Darius ve Lachkan gördükten sonra olayların tahmin ettiği gibi olmadığını öğrenir. Achak ve ablalarıyla yeni bir macera planlar. SPOILLERR?!! Okurken çok keyif aldım yer yer de ağladım o kadar güzel destekleyici bir aile ki. Hem Hırsızlar Kralı hemde baba olan Dolion mükemmeldi. Eşini görmek için Buğu’ya gidip ömründen eksiltmesi ah ah. Kesinlikle çok güzeldi. Larkya ve annesinin Buğu sahnesinde baya duygusallaştjm.
Okurken birinin hayatına dışarıdan bakıyormuşum gibi değil de, sanki onunla birlikte o anları yaşıyormuşum gibi hissettim. Sinan Yağmur’un anlatımı oldukça içten; yer yer kırılgan, yer yer umutlu. Öz yaşam öyküsü olmasına rağmen kuru bir anlatıdan uzak, daha çok duyguların ön planda olduğu bir yolculuk gibi.
En çok dikkatimi çeken şey, insanın kendiyle yüzleşme sürecinin bu kadar açık ve samimi aktarılması oldu. Hatalar, pişmanlıklar, arayışlar… Hepsi saklanmadan anlatılmış. Bu da kitabı daha gerçek ve yakın kılıyor. Okurken zaman zaman kendi hayatımla küçük bağlar kurduğum anlar oldu.
Dili oldukça akıcı, yormuyor ama aynı zamanda düşündürüyor. Bazı cümlelerin altını çizme isteği uyandırdı bende. Özellikle “kendini bulma” temasının bu kadar sade ama etkili işlenmesi hoşuma gitti.
Genel olarak sakin, içe dönük ve samimi bir kitap. Büyük olaylardan çok, insanın kendi iç dünyasına odaklanan bir anlatı arayanlar için iyi bir tercih.
Sen ne güzel bir kitaptın…1000Kitap
Yağmurdan cesaret aldım;bir kaç damla gözyaşı bıraktım toprağa.”
Sinan Yağmur; Mor Yelekli Adam….
Yine muazzam bir eserini okudum.Yazarın kendi hayatını kaleme aldığı anı kitabı.Kitap okumadım sanki
Aynada ki buğu
Puan vermedi
Yüreğimde en derin izleri bırakan tasavvuf eserleri denince, Veysel Karani ile başlayan ve her defasında kalbime dokunan büyük üstat Sinan Yağmur geliyor aklıma.
Aynadaki Buğu yine yüreğimde çok güzel bir iz bıraktı.Konuk olarak katılacağım programa giderken yol arkadaşım oldu bu kitap. Son sayfasını kapattım ama kitap bitti diyemedim; çünkü içimde bıraktığı duygular hâlâ benimleydi.
Yazmanın insan yüreğine verdiği huzuru kimi zaman gülümseterek, kimi zaman hüzünlendirerek anlattı. Ama en önemlisi, yazarlık yolunda bana ışık oldu. Anlattığı her hikâye, kendi yaşanmışlıklarından süzülmüş birer ders gibiydi.
Yazarın tüm eserlerini okudum; fakat Aynadaki Buğu, onun yüreğine daha yakından bakmamı ve bazı şeylerden vazgeçmemem gerektiğini bir kez daha anlamamı sağladı.
Yüreğine sağlık @sinanyagmurofficial
Nihan Kaya'nın bu kitabı öykülerden oluşuyor ve bazı hikayeleri ucu açık bitirmesi, okuyucuyu düşündürmesi çok hoşuma gitti. Şahsen okuyucunun hayal dünyasına bırakılan sonları daha çok seviyorum. Analizleri ve kavramlar arasındaki bağlantılar da şahane olmuş. Bazı anlar sanki sayfaların arasındaymışım gibi kayboldum. Bir "Buğu" kadar olmasa da zaman zaman sayfalarında dolaşacağım bir kitap benim için.
Nihan Kaya
Nihan Kaya