Şimdi bulmam gereken en önemli şey yönümdü. Yönümü bulmadan yerimi de bulamayacaktım...
Zira insan, tanımı gereği yer yurt sahibi olmayı ve bir yere ait olmayı ister. Bir yere ait olmayanın herkesin mülkü olması kaçınılmazdır. Düşünmek, insanın ait olduğu yeri bulma çabasıdır.
Sanki ikimiz de bir hatırayı arar, hatta sorgular gibi bakmıştık birbirimize.
İnsanlarla olan ilişkilerde, sıkça şu kusuru fark ettim: Başka kişileri tanımaya çalışacağımız yerde, onlara kendimiz hakkında bilgi vermeye çabalıyoruz. Onlardan yeni bir şeyler elde edeceğimize, daha fazlasıyla kendi malımıza yer bulma kaygısındayız. Oysa susma ve alçak gönüllülük başkalarıyla ilişkilerde çok yararlı niteliklerdir.
