Karmaşıklık, yaşam fenomeninin ne nedeni ne de temelidir; karmaşıklık yaşamın sonucudur. Karmaşıklık kopyalanmayı değil, kopyalanma karmaşıklığı getirdi.
Bir ritüel halini aldığında, küçük şeylerdeki büyüklüğü görmeyeteneğinin merkezini o oluşturur. Güzellik nerededir? Diğerleri gibi ölmeye mahkum büyük şeylerin içinde mi, yoksa hiçbir iddiada bulunmadan, anın içine bir sonsuzluk tomurcuğu yerleştirmeyi bilen küçük şeylerde mi?
Günlerin nasıl hem uzun hem bu kadar kısa olabildiğini anlamamıştım. Yaşaması uzundu elbette, fakat o kadar genişlemişlerdi ki sonunda iç içe geçiyorlardı. Adlarını yitiriyorlardı. Benim için içi boşalmadan anlamını koruyan yalnız dün ve yarın sözcükleriydi.