Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Küçük prens ekledi:
'' Ama gözler kör. Yüreğiyle bakmalı insan...''
hiçbir şey anlamıyorum, bilmiyorum, yapmıyorum, işe yaramamaktan tükeniyorum. Günlerce hiçbir şey yaşamıyorum, tanıdık bir yüz görmüyorum; binlerce insanın arasında yapayalnız olmanın ne anlama geldiğini bilemezsin.
Bugün Stefan Zweig'in doğum günüymüş ve ben onu okumadığım bir kitabıyla anmak istedim.
Kızıl, Zweig'in gençlik yıllarında yazdığı bir eser. Her ne kadar diğer novellalari çok fazla göz önünde olsa da bence bu kitap hakettiği değeri bulamamış okuyucu tarafından. Bana sorarsanız Zweig aynı Zweig, hikayede yansıtılan psiko analizler yine tam kıvamında. Ben azınlıkta olan, kitabı beğenenlerdenim.
Kitabın konusuna gelirsem, taşradan Viyana'ya hayallerinin peşinden gelen genç adamın hikayesiyle karşılıyor Zweig bizleri.
Berger 18 yaşında, çocuksu, sıska, çelimsiz, içine kapanık biri. Eğitimini görmek için büyük umutlarla, hayallerle geldiği bu şehir, Bergerin şehre, insanlara uyum sağlayamayışıyla onun için bunalımın merkezi haline geliyor. Bütün umutları tükenen, kendini yapayalnız hisseden Berger, hayallerini kurduğu tıp fakültesinin bile uzağında buluyor kendini. Taki küçük bir kız çocuğuyla tanışıncaya kadar.
Kızıl okuduğum 14. Zweig eseri ve ben yine çok sevdim. Zweig 67 sayfaya o kadar çok duygu sığdırmıs ki. Zweig'in hem karakter analizleri, hem de karakterin yaşadığı psikolojik bunalımı bu denli güzel yansıtmasi takdir edilmeyecek gibi değil.
Stefan Zweig iyi ki doğmuş!
Ve son olarak alıntılarla incelememe son veriyorum.
•
" gözyaşı " diye çığlık atan delice bir hüzün çökmüştü üzerine. Syf: 5
•
Tek bir sözcük duymanın hasretini o an olduğu kadar hiç çekmemişti. Syf: 6
•
Yaşamın elverişsiz ve zayıf olan her şeyi yok ettiğini öğrenmemiş miydi? Syf: 47
•
Ah, bahar burada nasıl da sessiz, onca kudreti yokmuş gibi geçiyordu! Syf:48
•
