Sekiz yıl önce kaybettiğim kardeşim..
ben seni kaybettikten sonra bazı şeyleri tamamen bıraktım, ben artık bir şeyleri dört gözle beklemiyorum çünkü beklemenin bir anlamı kalmadı sen gelmeyeceksin. Senin yokluğun benim bütün duygularımı değiştirdi ben artık eskisi gibi hissedemiyorum. Hayat orada devam ediyordur muhakkak, ben hep Haziran ayında kaldım senden sonra. Seni bedenen uğurlamış olsam da, kalben huzurundan gidemiyorum. Benden sana ne kaldı bilemem belki unuttun beni, şunu bil ki ben senden kalanlarla idare ediyorum. Mecbur olduğum bu hayatı senin bıraktıklarınla tamamlamaya çalışıyorum. Mutlaka bir kavuşma olacaktır bizim için, öldüğümde karşımda seni görmek tek isteğim. Bana bir kere daha abi demen için nelerimi vermezdim. Hiçbir beklentim yok artık, gelmeyeceğini kabul edince, dünya düştü gözümden. Elim bağrımda öylece kaldım. Senin de alacağın olsun, çocuk gibi ağlatıyorsun beni her gün. Bazen öyle ağlıyorum ki, okuduğum dualar bile yarım kalıyor. Mezarının başında bir Fatihayı tamamlayamıyorum bazen. Sen çok büyük bir kayıpsın, çok büyük bir acısın.
İnsan özlemin de bir ağırlığı olduğunu öğreniyormuş. Ben öğrendim. Sekiz yıldır taşıyorum. Bir gün olsun yere bırakamadım. Bir gün olsun hafiflemedi.
Ben seninle birlikte kendimin en güzel taraflarını da kaybettim. Bu dünyada senden daha değerli hiçbir şeyim olmadı. Ve sen gittikten sonra hiçbir şey senin yerini dolduramadı.
Bir gün benim de yolum bittiğinde, bu dünyadan ayrılırken yanımda götüreceğim son şey seni özlemek olacak..
Ve o gün geldiğinde, yıllardır içimde taşıdığım özlemle sana yeniden sesleneceğim.
Ben geldim kardeşim seni hiç unutmadım, bir gün bile unutmadım.
Fakat bugün seni, 8. Kez buruk bir hüzünle yeniden cennete uğurluyorum.
Huzur içinde uyu, Canım Kardeşim.