"Eğilip bakıyorum, bir sükût sureti bu,
Taşın kalbinde yankılanan o derin sızı.
Hangi el değdi de kararttı bu mermeri?
Hangi öfke susturdu bu kadim pınarı?
Biz ki bir zamanlar kuşlara saray yapardık,
Şimdi kendi ruhumuzu ateşe mi verdik?
Susmak, bir direniştir bu kaba sese,
Bir medeniyet nöbetidir bu dilsiz duruş.
Bak, taşın alnında bir is lekesi,
Ama ruhunda, o degişmez Klasik gülüş!"
Fazla aramak aradığımı bulmayı doğurmadı hiç.Tersine,aradığımın yerine bulduğumla yetinmek zorunda kaldım;arayışıma inat bulduğum,bulmak istediğimin hep en uzağıydı.