SudeŞahin
@butimarslibrary
Instagram üzerinden bilgi dolu paylaşımlar yapıyorum.
Tartışma esnasında haksız olduğunuz halde, bunu fark ettirmeden haklı çıkma çabasına girdiniz mi?
Birazdan Schopenhauer bunun size 38 yolu olduğundan bahsedecek. Ben de aracıyım...
Bunun hilekarlık ve yanlış görünen bir çaba olduğunu söyleyenler olabilir. Merak etmeyin, Schopenhauer bunu etkili bir biçimde “mantık kurallarına” uygun haliyle sunuyor.
Herkesle tartışılmaz lakin tartışmak her insanın savunmasıdır. Kaçınılmaz olan öngörüler gereklidir. Bir nevi satranç gibi. Karşımızdaki yargıyı dinledikten sonra sunduğumuz argüman ve bunun doğruluğunu iletme çabamız epeyce önemli. Bu yolları Schopenhauer anlatırken, aynı zamanda da örneklerle temellendirmeye çalışmış.
Tezat sunma, tez ekleme, zafer narası atma...
- [ ] Tartışma ve kurulan sohbetler zekayla doğru orantılıdır. Düşünme kabiliyeti olmayan insanların, tartışma havasının kontrollü olduğuna rastlamadım!? Schopenhauer kontrolden bahsediyor mu? Evet! Kontrol altına almamız gerektiğini ifade ediyor mu? Hayır!
Muhalifin üstün olduğunu gördüğümüzde, olayı kişileştirerek hakaret ve kabalığa başvurabileceğimizi söylüyor. Bu ortama ulaşıldığında, oyun zaten kaybedilmiştir diyerek kitabın son kısmını kapatıyor. Ayrıca ortamın düello havasına kalacağını da belirtmeden geçmiyor.
Zannımca Schopenhauer’ın burada bahsettiği yollar, bizim günlük diyaloglarımızdan fazlasını barındırıyor. Kendisinin de dediği gibi: “Demek ki yüz kişi içinde tartışmaya layık bir kişi bile zor çıkar.”
Tartışma düzeyinde olmayan insanlarla, düşünce savaşına girmek büyük budalalık ve zaman kaybıdır. Tartışırken karşı taraftan öğrendiğim anların tatlı sevincini hep yanımda taşırım. Bilgisi eksik birisiyle geçirdiğim ikili sohbeti ise üzülerek anlatırım.
Bilgi onaylandıkça değil, sürüklendikçe doğrulanmayı arzular. Tartışmanın çarpışmayla yarar
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Tarihimizin değerli Milli Eğitim Bakanı, Tercüme Bürosu ve Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları’nın kurucusu, milletvekili, edebiyatçı, felsefe insanı, tarihçisi, eğitimci ve gazetecisi...
Bugün bu değerli insanı ve düşüncelerini satırlarda okuduğum için hayli müteşekkirim. Atatürk’ün toplumun aydınlık yüzünü geliştirmeyi ve genişletmeyi hedef alarak çıktığı bu yolda, dünlerimize yahut yarın ki geleceğimize ışık tutan bu insanları okumak epeyce önemli! Hasan Ali Yücel, hepimizin bildiği gibi kitaplığımızdaki yerini alan kitapların bize ulaşmasını sağlayan, eğitici bir zekaya sahiptir. Kitap; ona söylenen ve yıllarca kulaktan duyma lafügüzaf cümlelerle zihinleri dolduran seslerin, susturulma arzusu üzerine. Toplum olarak araştırmak yerine, duyduklarımızı söylemeyi daha çok severiz.(Kolay olanı yapmak daha sade bir yoldur.)
Komünistlik konusunda Yücel’e bulunan atıfları, Şengör en hakiki ilmiyle açıklamıştır. Her zaman olduğu gibi tabanı boş sentezlerde bulunmamıştır.:)
Kitapta bir ara kendimi yine Popper ve bilim insanlarının içinde buldum. Şengör okuyanlar ne demek istediğimi daha iyi anlar lakin beni ara ara kitaptan uzaklaştıran bir durum oldu. Sürekli cümleler arası açıklamalar ve belirtmeler bazen beni epeyce yoruyor. Zaten kitabın diğer ismi: Türk Aydınlanması. Daha fazla kendinizi bu kısımda bulacaksınızdır. Bilimin ve ilimin kökenleri, Atatürk’ün yansıttıkları ya da zamanın çeperleri içerisinde olan başarılı insanlarımızın tanıklıkları...
Kitap daha çok bu alandan ibaret!
Hasan Âli Yücel ve fikirlerini henüz farklı bir kaynaktan okumadım. Bu ilk kitabımdı fakat peşini bırakmayacağım. Farklı ağızlardan da araştırmak istiyorum. Atatürk’ün naaşını kaldırırken çok duygusal bir yazı yazmış. Kitap bunun için bile alınmaya değer.:)
Kitapla ve merakla kalın.
FRIEDRICH NIETZSCHE-EĞİTİCİ OLARAK SCHOPENHAUER
Bir kitapçıya gireriz ve “o” kitapla karşılaşırız…
Nietzsche’nin akıl hocasıyla tanışmasının hikayesi de böyledir. Kitap içerik olarak ismine münhasır olmakla birlikte, hakikatin ve var olanların prensiplerini ele alan iki adamın buluşma hikayesi, olarak da ele alınabilir. Bu iki dehanın yolculuklarına, geliniz birlikte göz atalım!
“1865 Kasım’ında, Leipzig’e vardıktan kısa bir süre sonra bir gün Nietzsche öğrenciliğinin dar geçim imkanlarına rağmen ani bir güdünün etkisine girdi:
Rohn’un sahaf dükkanında bu kitaba rastladım, büyük bir özenle elime alıp sayfalarını çevirmeye başladım. Hangi iblis kulağıma fısıldadı bilmem: “Bu kitabı alıp evine götür.”
Zamanla Schopenhauer için derin keşiflerde bulunur. Onun perspektifinde “dahi” bir adamdır. Schopenhauer’ın eğitimli sınıflarla fazla haşır neşir olmayışı, devletten ve toplumdan bağımsız olması, sanıyorum ki Nietzsche’nin bakış açısını hallice etkilemiştir. Kitapta sıklıkla Goethe ismi üzerinde durur ve biçimlenen ifadeleri anlatmaya çalışır. Üzerinde durduğu en önemli konular: toplum, hükümet, din ve felsefenin şekillenmesinde baskıda bulunulan kanılardır. Şöyle ekler: ‘Tiranlığın hüküm sürdüğü her yerde, yalnız filozoflardan nefret edilmiştir; çünkü felsefe insanlara, hiçbir tiranlığın içeri giremeyeceği bir sığınağı, iç dünyanın mağarasını, gönlün labirentini açar.’
Schopenhauer’un annesinin, sahte ve kibirli olduğunu ekleyerek derin ithamlarda bulunur. Schopenhauer’u üstün bir kişilik ve yarı-tanrı hayaliyle resmeder. Zamanla ters düşecekleri kimin aklına gelir!?
Schopenhauer için her şeyin özü ‘istenç’ ve hayatın anlamının acı çekmek üzere olduğudur. Onun için irade reddedilmesi gereken bir kavram iken, Nietzsche bununla mücadele etmemiz gerektiğini söyler. Buradan
Eğitici Olarak SchopenhauerFriedrich Nietzsche · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20151,230 okunma