Salamlar
Zweigden hər dəfə bir kitab oxuduğumda bu sualla qarşı qarşıya qalıram. “Qadın duyğularının dərinliklərinə bu qədər necə enə bilir? Yoxsa duyğular oxşardır biz mi onları cinsiyyətlə ayırırıq?” və s. Türklərin Yasak aşk dedikləri mövzuyla qələmə alınmışdır. Bir birinə vurulmamalı iki insanın gizlincə sevgi yaşamasını oxuyuruq. Qovuşmaq ümidiylə anlar, həftələr, aylar bir birini qovalayır. Anlıq da olsa baxışların toqquşması, səslərini eşitmələri onların bu eşqini alovlandırır. Ancaq onlar müvəqqəti ayrılığa baş əyməli olurlar. Araya girən zaman, məsafə bəs etmirmiş kimi I dünya müharibəsi başlayır. Məktublar kəsilir, ümidlər üzülür, oğlan o qadının sağ olmasına belə şübhə ilə yanaşsa da illər sonra aşiqləri taleh yeni görüşdürür. Bu fiziki qovuşmaqla o isti münasibəti qaytatmaqla mı bitir yoxsa hər şey keçmişdə qalır oxuyaraq öyrənərsiniz. Ancaq xoşbəxt anlar nə qədər keçmişdə olsa da insan hər zaman o keşmişə doğru yola çıxıb xatirələri yaşadığı günə gətirərərk yenidən yaşamağa çalışır.