Tatmin edici
İŞTE BU!
Sonunda, Zweig'ı abartanlara taş atarken parantez içine alacağım bir eser daha!
Kitabı okurken aşık oldum, çok utandım, gururu kırılan çaresiz bir insana dönüştüm. En önemlisi de kumar batağındaki gencimiz tarafından örselendim, hayal kırıklığına uğratıldım. Hakkımı helal etmiyorum!
Bence Stefan Zweig, sıradanlaşmış pembe aşk hikayelerinin dışında kalan bu kasvetli aşkları yazmakta çok iyi. En azından diğer hayran kaldığım kitabı olan "Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu" ile bu kitaba bakarak bunu söyleyebilirim. Kaleminde yine bir intiharın olması şaşırtmadı. Reading Slump yaşadığım, 5-6 kitabı yarım bıraktığım bu döneme ilaç gibi geldi, su gibi aktı. Berhudar ol Stefan oğlum.
Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört SaatStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,8bin okunma
Kitap birden fazla duyguyu içinde barındıran muazzam bir eser. Başta sıkılacağımı düşündüğümden okumaya başlamam biraz zaman aldı ancak sıkılmadan bitirdim. Okurken yer yer duygulandım, gururlandım, heyecanlandım. Tolgonay Ana'dan çok da şey öğrendim.
Savaş kitabı gibi görünse de duyduğumuz şey Tolgonay Ana'nın sıkıntıları. Öyle ki okurken tüm dertlerini ben de dert edindim, kalbim sızladı. 135 sayfalık bu kitabı bitirdiğimde üstümde bir kitaplık ağırlığında yük vardı. Tekrar tekrar okumak isteyeceğim ve tavsiye edeceğim bir kitap oldu.
Okuduğum ikinci Cengiz Aytmatov eseriydi. "Cemile" kitabında ne kadar etkilendiysem "Toprak Ana" kitabında da o kadar etkilendim. İkisinde de güneş altında kavrulmuş hissini yaşadım. Artık Cengiz Aytmatov diyince aklıma, Kırgız tarlalarında güneşin tepede olduğu sıcak günlerde ağaç altında dinlenmek, gelecek. Kesinlikle okumaya devam edeceğim bir yazar olmuştur kendileri.
Köyden bahseden ilk eserimizdir. Merak ettim, okudum, beğendim. Akdeniz ağzıyla beraber tam da o dönemi gözümüzde -hatta kulaklarımızda- canlanması güzel bir deneyimdi. Sonu pek tatmin etmedi, biraz daha uzun olsaydı keşke :'(
İş bankası kültür yayınları günümüz türkçesiyle bastığı için çok rahat okudum. Bir kaç kelime yabancı gelmişti, onlar da dipnot olarak verildiği için zorlanmadım.
İnsancıklar, Dostoyevski'nin kalemiyle tanışmamı sağlayan ve aynı zamanda da yazdığı ilk eserdir. Makar Alekseyeviç'in ruh halini o kadar iyi hissediyorsunuz ki bir kaç sayfa sonra kitabı aynı onun gibi ezilip büzülmüş bir şekilde okumaya devam ediyorsunuz. Kitabı çok hızlı okumaya başladım ama son sayfalara gelince yavaşladım. Kitaptan ayrılıyor olmak çok ağır geliyordu :( Kitaptan ayrılıyor olmak Varenka'nın ne hissettiğini daha iyi anlamama neden oldu. Yoksulluğu ve çaresizliği daha önce bu kadar iyi hissettiğimi hatırlamıyorum. Gerçekten çok etkileyiciydi.
*Dostoyevski eserlerini daha iyi anlamak için kronolojik olarak okumaya başladım. Özellikle sürgünden önceki ve sonraki Dostoyevski'yi daha iyi anlamak için bunun daha doğru olduğu tavsiyesini aldım. Ben de size tavsiye ediyorum. Sürgünden sonra ince kitaplardan kalın kitaplara geçen Dostoyevski'nin nasıl bir gelişime, değişime uğradığını görmek istiyorsanız tabii. Eğer henüz Dostoyevski okumadıysanız Gogol okuyunuz çünkü Dostoyevski "Hepimiz Gogol'un paltosundan çıktık." demiştir. Ben bu kitabı çok merak ettiğimden Gogol'u erteledim şş çaktırmayın!
Puan vermedi
Bahadır Yenişehirlioğlu'nun söyleşisine katılmıştık. Hayat hikayesi, yaşadığı dönemin sorunları ve anlatımı gerçekten çok etkileyiciydi ama kitabı için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Çok ağır ilerliyordu, sıkılıp yarım bırakmıştım. Okul zorla okutuyor olmasa kesinlikle almazdım. Belki daha sonra tekrar okursam fikrim değişebilir ama kitaplığımda beni bekleyen çok daha değerli kitaplar varken... yollarımız ayrıldı Hünkarım
