sana gitme demeyeceğim
ama gitme lavini,
adını gizleyeceğim
sen de bilme lavinia.
bilinmedik bir hüzün var içimde, bir gariplik. anladım ki, ya ben fazlayım bu şehirde ya da biri eksik...
belki bizim kusur bildiklerimiz bizim güzel olmamızı sağlıyorsa.
dindarlığınızı tanrıya gösterin, bana insanlığınız lazım.
aslında bütün insanları sevebilirdim, sevmeye ilk senden başlamasaydım…
gitmek istiyorsa, bırakacaksın gitsin. aklı seninle olmayanın bedeni yanında olsun ister misin?
kadından meleklik bekliyorsan,ona cennetini sunacaksin.
yerin seni çektiği kadar ağırsın
kanatların çırpındığı kadar hafif..
kalbinin attığı kadar canlısın
gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç…
sevdiklerin kadar iyisin
nefret ettiklerin kadar kötü..
`can yücel` // `güle güle seslerin sessizliği`
Gitmek istiyorsa, bırakacaksın gitsin. Aklı seninle olmayanın bedeni yanında olsun ister misin?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu günlerde herkes gitmek istiyor.
Küçük bir sahil kasabasına,
Bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara…
Hayatından memnun olan yok.
Kiminle konuşsam aynı şey…
Herşeyi, herkesi bırakıp gitme isteği.
Öyle “yanına almak istediği üç şey” falan yok.
Bir kendisi…
Bu yeter zaten.
Herşeyi, herkesi götürdün demektir.
Keşke kendini bırakıp gidebilse insan.
Ama olmuyor.
.
.
.
Ama eğreti de yaşanmaz ki bu dünyada.
Ölüm var zira!
Ölüme inat tutunmak lazım,
İnadına kök salmak lazım.
Bari ufak kaçışlar yapabilsek.
Var tabi yapanlar, ama az.
Sadece kaymak tabakası.
Hepimiz kaçabilsek…
Bütçe, zaman, keyif denk olsa…
Gün içinde mesela;
Küçücük gitmeler yapabilsek.
Ne mümkün?
Sabah 9 akşam 18…
Sonra başka mecburiyetler…
Sıkışıp kaldık…
O meşhur 66. sone
Can Yücel'in bambaşka bir tatta çevirdiği, Ezginin Günlüğü 'nün muhteşem bestesiyle dinlemeye doymadığımız
Bezdim hepsinden, ölüm gelse de huzur getirse!
Hangisini saysam: Haklının hakkı hiç verilmez;
Allı pullu giysi düşer beş para etmez serseriye:
En güvendiğin adam seni aldatmaktan çekinmez
Ona buna hayasızca yaldızlı paye dağıtılır.
Tertemiz genç kıza hoyratça damga vurulur,
Sarsak yönetimce becerikli insan engellenir
Kusursuz adını hak etmişe haksızca leke sürülür
Eğitimin, bilginin dili bağlanır yetkili kişilerce,
Bilgiç geçinen şarlatanlar yönetir bilgili adamı,
İyilik kıskıvrak kul köle edilir kötülüğe,
Doğru sözlü kişinin aptala çıkartılır adı.
Bezdim işte bunlardan ve hiç durmam bana kalsa;
Ölmek, sevdiğimi yalnız bırakıp gitmek olmasa.
Gitmek...
Gittin mi büyük gideceksin!
Ayrılık bile gurur duyacak seninle
Gittin mi ayakların onun yakınından bile
geçmeyecek
Gölgen bile kalmayacak ardında
Gittin mi onurunla gideceksin
Haklıysan gidecek, gitmişsen
dönmeyeceksin.
Can Yücel
Gitmek istiyorsa bırakacaksın gitsin… Aklı seninle olmayanın bedeni yanında olsun ister misin?"
Sayfa 12
