İlk kadın yazarımız Fatma Aliye’den bir yapıtı bu kadar geç okuduğum için üzgünüm.
Bedia, babası ve abisi tarafından çok sevilen, el üzerinde tutulan bir çocuk olarak yetiştiriliyor. Babası ona kanun, keman ve ut çalmayı öğretip dersler almasını sağlıyor. Babası ile Bedia saatlerce enstrüman çalıyorlar, müzik hakkında sohbet ediyorlar, müzik ve enstrümanların tarihini konuşuyorlar. Özellikle babası Nazmi gibi katı bir adamın, kendi yaptıklarını çocuklarına yasaklayan bir adam, ona bu derece sevgi göstermesi şaşkınlıkla karşılanacak bir durum olarak karşımıza çıkıyor. Abisi Şemi ise ona utlar hediye ediyor, onunla her şeyini paylaşıyor, onu pek çok şeyden korumak istiyor. Yaşını geçmiş olarak görülmesine rağmen evlendirilmek istenmeyen Bedia babasının rahatsızlığı sebebiyle o anki sayılı taliplerinden olan Mâil ile evlendiriliyor. Kendi seçtiği kişiyle evliliğinin ilk zamanlarında mutlu olan Bedia aldatılıyor. Kocasının kendisini aldattığını öğrenmesine rağmen uzun süre bekliyor, udunu derdine yoldaş yapıyor ve kocasının bu kadından kopmak istediğini kendisine söylediği anda onu terk edip abisinin yanına gidiyor. Kardeşinin İstanbul’a gidip orada dersler almasını, notalar öğrenmesini sağlayan Şemi öldükten sonra Bedia, çalışıp yetim yeğenine ve Rüsten isimli yardımcısına bakmak zorunda kalıyor. Bir mesleği olmadığı için bildiği en iyi şeyi yapmaya başlayıp ut çalıyor. "Beni hiçbir zaman terk etmeyen, kucağımdan kaçmayan vefakâr yârim! Can dostum! …Beni yalnız sen terk etmedin, benden yalnız sen geçmedin, bana ihanet etmedin! Bir zaman zevk ve keyif sebebim, eğlencem oldun, şimdi de geçim kaynağım, ekmek paramı kazandıranımsın! Benim yârim, benim cananım, benim erkeğim sensin!"
//KİTAP TAVSİYEM
"UĞRUNA ŞİİRLER YAZDIĞIM KADIN"
//ALINTILAR
#Sevilmeden sevmek, insanı mutlu eder mi?
#Izdırap şarkımı söylüyor kuşlar,
Bak, dinle sevdiğim,
Acı acı,yürekler parçalarcasına
Bu ızdırabı başkası değil
Sen verdin bana...
#Seven insan ,sevilmenin farkına varmaz...
#Kaç gün oldu görüşemedik
Cananım, sevgilim özledim seni
Karşılıklı oturup konuşamadık
Sevgilim, sultanım özledim seni...
#Sana o kadar çok gereksinim duyuyorum ki...
#Sensizliği, sen olmadan anlatamam ki
Seni çok özledim
Canımın içi...
#Seni sevmek
Tutkuya dönüştüğünde
Bu kadar mı
Haz yada acı verir...?
#Beni anla,
Anla sevdiğim
Beni yiyip bitiren
Yalnızlığım bitsin...
#Yanımda ol
Benimle ol
Benimle kal...
#Yüreğim attığı sürece
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İlk Türk Kadın yazar seninle tanışmak güzeldi
kolunda altın bileziğin (meslek) olmalı derler ya işte bunun önemini bu kitapta yazarımız çoook hissedilir bir şekilde vermiş, Bedia İyiki abin karşında değil yanındaydı
“İstiyordu ki ilaç yerine kız kardeşine bardak bardak sağlık içirsin.” (Sf 66)
Bedia iyiki udu sevdin
“Beni yalnız sen terk ennedin, benden yalnız sen geçmedin,
bana ihanet ennedin! Bir zaman zevk ve keyif sebebim,
eğlencem oldun, şimdi de geçim kaynağım, ekmek paramı
kazandıranımsın! Benim yarim, benim cananım, benim
erkeğim sensin!" (Sf.88)
Altını kısın,zira suyun dahi sükûnetle kaynamaya ihtiyacı var...Kaynadığında çayınızı "demler",dilerim,içtikçe okur,okudukça "demlenirsiniz"...
Ocağımda,seve seve,teslim olup âh etmeden
Duruşumu hayra yor -ki,taşmasam da coşmadayım...
"Ey Sel! Hâlin nice!" diye,hatırımdan suâl eden!...
Vuslat yüklü ayrılıkta,ağır ağır pişmedeyim...
Allahım!...Bu kitabı okuyan herkes,Sen'den bir haber alsın,Sen'i tekrar düşünsün,Sana daha çok yaklaşsın...Kudret Sen'indir.Bu kitabı eline alan,okuyan ve okutan kimseler;hiç ummadıkları hayırlar içinde kalsınlar da,Sen'in yolunda,Sen'in uğrunda darmaduman,pesperişan olsunlar.Özellikle ve öncelikle,"Bu ne biçim duadır?" diyen kulların için,kabul eyle Âllah'ım! Âmin...
Allaha sığınırım.Kendini herkesten üstte ve ötede gören kişinin yeri,kibir çukuru...İlginçtir,öyle sinsi ki,farkında bile olmadan içine çeker insanı...Bakıyorum,bazen çok hizmetli ve fedâkâr nice insan,daha az hizmet etmekte olan,daha az fedâkârlık edebilmiş bulunan başkalarını yererek,bu çukura düşüveriyor.
Oysa ümitsizlik,yüzde yüz düşmenin,inanan bir insana haram olduğu bir çukurdur.Müslüman ümitsizliğe yaklaşır belki,hatta belki çok yaklaşır bazen,ama aslâ içine düşüp kalmaz.Ümitsizlik,kâfirlere hastır...
Başını yardığı vakit,Leylâ'dan yüz çeviren Mecnûn'un mecnûnluğu yalandır.Mecnûn o kişidir ki,Leylâ kendisine ikram ettiğinde de,kaş çattığında da,Leylâ der,gezer...
"Asl-ı Hayy'ım...Nesl-i Hû'yum...Asl-ı Hâr'ım...Nesl-i Su'yum...Ey Yâr! Hadi! Hiç ayrılmayasıya gözlerine daldır...Ki köşk,ırmak,olmasa ne gamdır...Mâdem sordun,bile bile...Murâdın söyletmekse...İşte,adım:Nesl-i Yâr'dır...
Alnımda böylesine etiketten ibaret kalmışken ümmetlik,nasıl olur da,"Yâ Rasûlallâh!Ben,Senin ümmetindenim!Bana da şefaat et..."derim!?
Arkamdan er kesilip,gıybet düzen âdemin,
Yüzü
Kadının; cananı, sevgilisi, erkeği mesleğidir.
Dostlar hoşgeldiniz, Türk Edebiyatından, tarihe damgasını vurmuş roman örneklerini incelemeye devam ediyoruz. En son, yine Ahmet Mithat Efendi’den bir roman okumuştuk ,ve, onun üzerinden, Osmanlı’da “namus” kavramına bir kısa bakış atmıştık.
Şimdi, o Ahmet Mithat Efendi’nin manevi kızım dediği, filozof kızım dediği, hediye olarak biyografisini yazdığı (50 TL gösterip) Fatma Aliye Hanım, ve 2 romanını (Refet, Udi) inceleyeceğiz.
Fatma Aliye Hanım 1862 doğumlu, Ahmet Cevdet Paşa gibi inanılmaz bir adamın kızı. Bu adam Osmanlı’da Adalet, Eğitim, Ticaret, Ziraat.. defalarca, nerede ihtiyaç varsa orada bakanlık yapmış, Tarih-i Cevdet adında, 12 ciltlik Osmanlı Tarihi yazmış, Mecelle gibi İslam Hukukuna dayalı, Türkçe medeni kanun yazmış, ki 1851 maddelik bu kanun, 1926’ya kadar Türkiye’de, 1949’a kadar Suriye’de, 1953’e kadar Irak’ta yürürlükte kalmış. Böyle dahi, böyle mükemmel bir adamın kızı Fatma Aliye.
Ahmet Mithat Efendi onun biyografisini 1893 yılında yazmış, Fatma Aliye hanım 31 yaşında o zamanlar. Bu biyografiden ancak, bebekliği, çocukluğu ve gençliğini görebiliyoruz. Yani henüz 1896’da yazdığı Refet ve 1899’da yazdığı Udi romanları ile hayatının sonraki dönemlerinde yaşadığı olaylar falan yok bu biyografide. Fatma Aliye hanım 73 yaşında vefat ediyor çünkü… Tıpkı.. babası Ahmet Cevdet Paşa gibi… o da 73’ünde vefat etmişti.
Öncelikle, Fatma Aliye, bizim edebiyatımızın ilk kadın yazarıdır. Ahmet Mithat, Avrupa’da bile birkaç kadın yazar ancak varken ülkemizden böyle bir yazarın çıkmış olmasını olağandışı bulduğunu söylüyor. Kitapta ilginç bulduğum diğer noktaları da sizlerle paylaşmak istiyorum.
İlki; Osmanlı sosyetesinin çocuk yetiştirme şekli. Bunlar tıpkı Avrupa elitleri gibi, çocukları doğar doğmaz bir dadı ekibi ve süt anneye verir, iyice büyüyüp 4-5
Kalem yetmez, kelâm susar, ne gazel, ne menkıbe yeter
Ne baharın olur şadân, ne gönlün de hoş sedâ..
Sükutu bin lisan da taşırım, etmem efgân-ı figân
Adınla Allah'ım ben mestûr'um
Ey yar-ı cananım firkâtınle her dem mahzûnûm
Seninle aşk içinde ömrümce mecnûnum...
Nice secdelere vardı başım, vusûldur tek murâdım
Duallarım döndü kıbleye, aşkın oldu mihrap'ım
Ne sırım aşikâr olur, ne sitemim ar bulur,
Her hezâr gamında seninle mûebbete razıyım
Gönlüm ki hep vefân da, sensiz bi-hüzûnum
Anlamaz lisanımı elli bin âlem, her harfimle sana meftunum..
Kendim ile yoğruldum, zamanın demine düştüm
Ben Hicran ellerinde , ser- be-ser mestûnum...
Vesselam...
Zerya...
Şahsıma aittir
