eşkıya
Oturdum kâğıtlarla, yürüdüm ağıtlarla. Dağları mekân tuttum, adımı koydular eşkıya. Oysa ben adaleti, hükmünü ve hasreti aramıştım ömrümce; sen yine dedin: "Eşkıya." Kırdılar, döktüler beni, sehpalara koydular beni. Derimi yüzdüler sessizce, yine dedin: "Eşkıya." Umudun karasında, umudun yarasında, umudun gözlerinde gösterdim sadakatimi. Gel, oynayalım ölümle; ya da ölüm oynasın beni. Doymadı gözüm dünyaya, tükenmedi içimdeki sızı. Rüyalar içinde kayboldum, tadım tuzum kalmadı. Ruhuma hiç bakmadan sen bana "eşkıya" dedin.
Şiir
Ölüm Kokar
Damarımda kan akar, kan içinde can yatar. "Uyan" dedim, uyanmadı; canım sabaha kadar ağlar. Uyarsa kader kaderine, geçer içimden dert ve keder. Bir Süleyman, bir Hürrem misali, aşka dönüp kim bakar? Bir gönül buldum Allah'ta, Allah diye diye yandım. Niyetim vardı niyete, Rabbim, sana dayandım. Neyleyim canım cananım, kutlu olsun yeni yılın. Sen ellerin ellerinde, ben yalnız kendi hâlimdeyim. Dilimden ölüm kokar bazen, yorgun düşer sözlerim. Yine de umudu saklar sessiz kalan gözlerim. Sustum, dinledim geceleri, bilmedim kaç vakit geçti. Bir yar sevdim, dokunmadım; çünkü haram bildim sevgiyi.
Şiir
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Şeb-i yelda
Gül-i ra'nâ bağında murg-ı gönül perîşandır, Sensiz geçen her dem bana zindân-ı zamandır. Bir kez cemâlin görsem o cânıma dermandır, Yokluğun şeb-i yeldâ, kış olur cânânım.
Şiir
OLUR MUSUN YAR
Bir gün çöllere düşsem senin için benim için Leyla' m olur musun yar Ferhat olup dağlar delsem uğruna beni bekleyen Şirin'im olur musun yar Karacaoğlan beni seven siyah saçlı beyaz tenli Suna'm olur musun yar Bu cana can gerek deseler benim canım cananım olur musun yar Ben at üstünde elimde yalın kılıç Fatih,Sen, fethedilecek İstanbul'um olur musun yar Ben seni uzaktan seyreden aşığın sana ulaşmak istediğim Kızkulesi'm olur musun yar Ben Garip bir Orhan Veli olsam, gözlerim kapalı dinlerken yanımda tek dostum olur musun yar Ecel gele vade ere bir gün arkamdan ağlayıp bir dua edenim olur musun yar KK
Medet Ey canıma cananım, ey derdime dermanım Alemlere sultanım, medet Allah'ım medet Bu derdim onmaz gibi, Azrail gülmez gibi Umduğum olmaz gibi, medet Allah'ım medet Dünyayı baki sandım, gaflet içinde kaldım Ölüm var imiş bildim, medet Allah'ım medet Gene zari kılayım, Çalabıma yalvarayım Allah'a sığınayım, medet Allah'ım medet Aşık Yunus kıl zari, günahın yuğsun Bari Göresin Peygamberi, medet Allah'ım medet Yunus Emre
Kaç gonca gül ederim?
Kalemim bir sana yetmez cananım,nice divanlar yatar koynunda. Ne Ferhat'ın dağı kalır hatırımda ne Şirin'in nakşı durur yanında. Geceler boyu adını işlerim kâğıda,bir harfin bin mânâ olur efkârımda. Bâkî'nin sözü eksik kalır huzurunda, Fuzûlî'nin âhı diner yanında. Kaç gonca gül ederim,bilmem ki bağında