Çağla Taşdemir
@cdundarcan
173 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İlk kez Ahmet Altan okudum sanırım Buda benim ayıbım. Daha doğrusu benim ayıbım olmalı. İsimler verilmese de tarihle alakalı olanlar azıcık ilgilenenler hangi padişahtan bahsedildiğini okurken anlayabilir. Olaylar yaşananlar isyanlar bütün ipuçlarını okuyucuya veriyor. Kitap tam adının hakkını veriyor. O isyan günlerinde o karışıklıkta öyle güzel aşklar yaşanıyor ki. Kitapta karakterlerin ruh tahlilleri duyguları çok güzel anlatılmış okuyucuya çok güzel yansıtılmış. Koskoca bir imparatorluğun çöküşünü sıkılmadan okuyorsunuz. Yüzde yüz tarih anlatan bir kitap olsaydı bu kadar tat vermezdi. En azından ben bu tadı alamazdım. Duygusal ilişkiler gelgitler kitabı daha sürükleyici hala getirmiş. Yazarın sanırım gazetici kimliği ön plana çıkınca onu öyle hatırlamak işimize gelmiş. Ama bence kesinlikle çok güzel bir roman yazarı. Okuduğum ilk kitabıydı. En kısa zamanda diğer kitaplarını da alıp yazara ısınma niyetindeyim. Kurgulaması yazımı kalemi betimlemesi ruh tahlilleri gerçekten çok profesyonel. Bence herkes bir kere okumalı okumayı denemeli en azından. Ben öyle yaptım ve hiç pişman değilim. Hatta geç kaldığımı bile düşünüyorum.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Okurken insanın içine işleyen derin ama derin bir anlatımı var diyemiyorum maalesef. Evet hikayeler acı. Hepsinin hayattan beklentisi bir ümidi yaşam sevgisi çocukları eşleri işleri var. Hayat onları öyle bir yerlere sürüklemiş ki. Sanırım hapishanedeki kadınların hayatlarını kendi ağızlarından olduğu gibi yansıtmış yazar. Direk net cümleler var. Pek bir edebi anlatım yok. Yazarın diğer kitaplarıyla kıyasladığımız zaman pek bir yavan kalmış. Kadın olmanın zorlukları öyle güzel işlenmiş ki. Anlatılan şeyler de mesaj var ama satır aralarında daha da derin Mesajlar var. Gerçekten taciz tecavüz ve daha kötüleri her bir kadının hayat hikayesi daha derin. Hikayeler ikişer üçer sayfalık kısa kısa anlatılmış. Bu kısalık belki de yavanlık vermiş. Anlatım biraz duygudan uzak. Ama nolursa nolsun Canan Tan anlatımı hep farklıdır. Ne yazarsa okunur.
Üzülerek söylüyorum ama maalesef diğer Oya Baydar kitaplarına nazaran hiç bir tat almadım. Uzakta sürgünde yaşayan kahramanlarımız var. Bu kadar ciddi bir olayın bu kadar silik anlatılması çok bir duygu veremedi. Hangi karakter kim adı sanı hayatı hiç bir şeyi yok. Diyalog yok konuşma yok. Kitap tamamen paragraflardan oluşuyor. Alabildiğince paragraf var kitapta. Bazen okurken o uzun upuzun paragrafların içinde kayboluyorsunuz. Benim ilk Oya Baydar deneyimim olmadığı için diğer kitaplarındaki anlatımı ister istemez aradım. O su gibi akıp giden Baydar kalemi yoktu maalesef. Zaman karakter geçmiş şimdiki ayrımı yok. Her şey içiçe geçmiş kitapta. Ayırması tamamen size kalmış. Evet gerçekten sürgünde olma işkence çekmek oğlunun öldürülmesi bunlar hep o dönemin acıtan yönleri. Ama okurken o duygu bana geçmedi. Üzülerek söylüyorum ki ilk kez bir Oya Baydar kitabını beğenmedim.
