Hiçbiryer'e Dönüş
Oya BaydarYazar:
Oya Baydar
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 39 dk.
Sayfa Sayısı:
235
Basım Tarihi:
2017
İlk Yayın Tarihi:
1998
Yayınevi:
Can Yayınları
ISBN:
9789755107998
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Çok şairane bir kitaptı... Hani bu kadarı da fazla dediğimiz kadar fazla şairane ama güzel bir kitaptı. Okurken tasvirler resmen gözümün önüne getirdi her şeyi. Geçip giden, değişen bir İstanbul... Şehirle birlikte büyüdük, değiştik bizlerde...
Amaa... Eleştiriye gelecek olursam, kitap bitti ben hala ana karakterin ismini bilmiyorum. Kadın mı anlatıyor erkek mi karışıyor, sadece yazı tipinden ayırt ediyoruz bazen bunu. Kimsenin doğru düzgün ismi yok, bir buğday saçlı kadın, birde karanfil kokan bir adam var. Sağ-sol tartışmalarının olduğu dönemdeki gençleri anlatıyor, aslında tam onları da anlatmıyor... Dönecek yerini kaybedenleri anlatıyor aslında.
ütopya hiçbir yer demek1000Kitap
Kitap yer yer cok etkileyiciydi. Kadının eski eşinin son hali, şairin ölüme gidişi, kadının finali. İlişkilere hem kadın hem erkek tarafından bakması, cocukluktan yaşlılığa geniş cercevede vermesi kolay değil bana göre, farklı ve etkileyici buldum.
Yazar emek vermiş, bu şekilde yazmayı secmiş. Okuyucu olarak acaba bu kadar tekrar olmasa mıydı dediğim oldu.
Yenilmek cok sancılı. Ütopya hiçbir yer demek.
Berlin duvarının yıkılmasından sonra yıllardır Türkiye'den uzakta sürgünde yaşayan bir devrimcinin çöken umutları ve ülkeye dönmesi, yaşadığı şaşkınlık, acı ve hüzün anlatılıyor. Yıkılış öncesi umut ve aşk dolu gencecik insanların sonrasında çektiği acıları dile getiriyor. Bir dönüş öyküsü, ama dönülen her şeyin hiçbir şey, her kişinin hiçbir kimse, her yerim hiçbir yer olduğu bir dönüş.
Ülkesinden uzakta sürgünde yaşayan bir devrimcinin sosyalist blokun çöküşü sonrası yaşadığı bunalımlar, acılar, şaşkınlık ve hüzünleri... İnanılmaz leziz bir dili var kitabın. Hele o paragraf başı ile başlayan ve neredeyse bir sayfa süren tiradlar yok mu, beni benden aldı. Bir süre sonra bu tümcelerin altını çizmeyi bıraktım. Çok iyiydi. Oya Baydar ile de böylece tanışmış oldum. Ne kadar muazzam kadın yazarlarımız varmış. Bu yazarlarımızı tanıdıkça okunacaklar listeme hep yenileri ekleniyor. Çünkü böylesine güzel yazarlarımızın diğer kitapları da mutlaka okunmalı. Hepinizin ellerinden öperim. Yaşasın Türk Edebiyatı, yaşasın kadın yazarlar, yaşasın sosyal..... neyse keyifle okuyunuz.
68 kuşağının yaşadıklarını bir taraftan anlatan kısa özet... Sadece daha özgür, sevgi dolu, barışçıl bir dünya adına verdikleri mücadele için çok ağır bedeller ödeyen kayıp nesil... Şanslı nesil çünkü gerçekten duyguları,idealleri,hedefleri vardı... Şanssız nesil çünkü böylesine her şeyi duyarlı yaşarlarken yeni nesillerini ihmal ederek çirkin, duygusuz, bomboş bir nesil yarattıklarının da farkında olarak bu dünyada kalmaya mahkumlar...Üstelik pek çoğunun da masumiyeti büyük abilerce kullanıldı ve kirletildi. Bunu fark ettiklerinde ise artık çok geçti...
7/10
2020 421. kitabı
Oya Bardar (1940, İstanbul), Hiçbiryer'e Dönüş adlı romanını 1998 yılında yayımlamıştır. 2011 Akdeniz Kültür Ödüllü romanda, 1980 ihtilali sürecinde Türkiye'den kaçmak zorunda kalmış, sol hareketin içerisinde yer alan bir kadın ve erkeğin, Berlin Duvarının yıkılışıyla temsil edilen dünya görüşlerinin gözden düşmesi ve neredeyse eş zamanlı eriyip giden aşkları konu ediliyor. Ülkelerine dönen bu iki insanın kendi bakış açılarıyla anlattıkları bu süreç uzun iç konuşmalarla ifade edilmiş.
Hiçbiryer’e Dönüş, öyle bir roman ki ana karakterle hiç ortak noktanız ve tecrübeniz olmadığı halde kitapla güçlü bir bağ kurabiliyorsunuz. En azından benim için kitabın genelinde öyle oldu. İyi edebiyatın da sırrı burada saklı değil mi? Oya Baydar’ın çok mahir bir dili var bu anlamda. Kitap, politik nedenlerle yurtdışına sürgüne gitmek zorunda kalmış bir kadının dönüşünü anlatıyor ilk bakışta. Ayrıca ana karakterin gözünden İstanbul ile ilgili “yeni” olan her şey üzerine kurulmuş bir toplumsal eleştiri tarafı da var kitabın. Devrimciliği, savunulan idealleri, yenilgileri, uğruna vazgeçilenleri vurguladığı kısımları ise yazarın belki de kendi hayatına çevirdiği eleştirel bakış açısından dolayı çok cesur ve samimi bulduğumu söylemeliyim.
Öte yandan, zaman zaman tekrara düşen anlatım, anlatıcının bunalımlı gelgitleri ve kitabın genel kasvetli havası okumamı zorlaştırdı. Bunu da kabul etmem gerek. Belki de yaşamakta olduğumuz bu günlerde uzaklarda sürgünde olmak, gidememek, dönememek, kavuşamamak ve dönünce aradığını bulamamak temaları beni zaman zaman bunalttı okurken. Eee ne demişler; bazı kitapları okumak için doğru vakti bilmek gerekir. Demişler miydi sahi? Demedilerse de hadi ben demiş olayım.
Fakat kitapta iki bölüm var: ana karakterin çocukluk arkadaşlarının anlatıldığı ve mavi yolculuk hakkında olan; sadece o bölümler için bile okunası bir kitap olduğunu söyleyebilirim. O yüzden siz bana aldırmayın, Hiçbiryer’e Dönüş’e bir şans verin.
Hamiş: “Hiçbiryer”i aynen yukarıda yazdığım gibi birleşik ve özel bir isim gibi kullanmayı tercih etmiş yazar. Bunu da kitabı okuyunca anlıyorsunuz çünkü o “hiçbiryer” içinde birçok farklı anlam barındırıyor. Kitap, esasında başlığındaki bu tezatlık üzerine kurulu zaten.
80’lerde ki zor hayat, işkence, düşünce suçu, hapishane hayatı ve sonunda kaçınılmaz olup ülkeden kaçış… Bu arada yaşanılan aşklar, gezilen görülen yerler yeni arkadaşlar ama hep hasret ve sonunda geri dönüş dönüpte eskiyi arama arayıpta bulamama . Düzen aynı anlatım karışık konu güzel tekrar çok
İnsanın içini burkan, hüzünlü bir kitap. Kitabı her elime aldığımda Ahmet Kaya'nin "olmasaydı sonumuz böyle" şarkısını mırıldanirken buldum kendimi. Ya da "bölünsek de çözülsek de başkaldırdik hayata" dediği Eylül'e isyan gibi şarkısı gelir aklıma. Hüzün yani....
(Not: pek inceleme gibi olmadı ama çok da yazacak bisey yok aslında. Beğendim ben kitabı. Hüzünlü olsa da okuması keyifli bir kitap. Ama duygusal anlamda iyi değilseniz kitap sizi daha da aşağı çekecektir. Psikolojinizi gözden geçirip öyle okumanızı tavsiye ederim. Zira ülkemize ait umutsuz hissettiğim bir yerde duruken bu kitabı okumak beni iyice umutsuzluğa sevk etti. Umarım toparlanabilirim yani duygusal anlamda.)
Yeryüzü Cenneti Kurmayı Hayal Etmiştik.İnsan ve Duygular
İdealist bir düşünce içinde olan insanların yeryüzünde hayallerinde ki, cenneti kurmaları için verdikleri mücadele, itiraz ve başkaldıran hayatlar
anlatıyor. Çeşitli ülkelerde ve çeşitli arkadaşlıklarla verilen mücadelenin sonunda mağlup orduların, mağlup askerleri olmalarından dolayı çok yorgun olmaları “Hiçbiryer’e Dönüş” şeklinde sonlanıyor. 
Hiçbiryer'e Dönüş Oya Baydar
Hiçbiryer'e Dönüş Oya BaydarYazar Hakkında
Oya BaydarYazar · 21 kitap
Oya Baydar (1940, İstanbul), Türk yazar, sosyolog. Uzun zaman sosyalist siyasetin içerisinde yer almıştır. T24 internet gazetesinde yazarlık yapmaktadır.
Notre Dame de Sion Fransız Kız Lisesi'nde okudu. Lise öğrencisi iken Fransız yazar Françoise Sagan'dan etkilenerek ilk romanını yayımladı. Lise son sınıfta iken yazdığı Allah Çocukları Unuttu adlı gençlik romanını hem Hürriyet gazetesinde tefrika oldu hem de kitap olarak yayımlandı. Bu roman yüzünden neredeyse okuldan atılıyordu. Lise yıllarında yazdığı ilk romanlarından sonra yazmaya ara verdi, uzun zaman siyasetle uğraştı, olgunluk çağında yeniden edebiyata döndü.
1964'te İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Bölümü'nü bitirdi ve bu bölüme asistan olarak girdi. "Türkiye'de İşçi Sınıfı'nın Doğuşu ve Yapısı" konulu doktora tezinin Üniversite Profesörler Kurulu tarafından iki kez reddedilmesi üzerine, öğrenciler olayı protesto için üniversiteyi işgal ettiler. Bu olay ilk üniversite işgali eylemi oldu. Baydar, daha sonra Ankara Hacettepe Üniversitesi'nde asistanlık yaptı.
1971'deki 12 Mart Darbesi sırasında, Türkiye İşçi Partisi ve Türkiye Öğretmenler Sendikası (TÖS) üyesi olarak, sosyalist kimliği nedeniyle tutuklandı ve üniversiteden ayrıldı. 1972-1974 arasında Yeni Ortam, 1976-1979 arasında Politika gazetelerinde köşe yazarlığı yaptı. Eşi Aydın Engin ve Yusuf Ziya Bahadınlı ile birlikte İlke dergisini kurdu. Sosyalist yazar, araştırmacı ve eylem kadını olarak tanındı.
12 Eylül Darbesi sırasında yurtdışına çıktı ve 12 yıl boyunca Almanya'da sürgünde kaldı. Burada, sosyalist sistemin çöküş sürecini yakından yaşadı. Bu süreci 1991'de yayımladığı Elveda Alyoşa adlı öykü kitabında anlattı.
1992'de Türkiye'ye döndü. Tarih Vakfı ve Kültür Bakanlığı'nın ortak yayınları olan İstanbul Ansiklopedisi'nde redaktör ve Türkiye Sendikacılık Ansiklopedisi'nde genel yayın yönetmeni olarak çalıştı. Türkiye'ye döndükten sonra ardı ardına yayınladığı öykü ve romanları ile çok sayıda ödül kazandı ve sevilen bir yazar oldu.
Ödülleri
- Elveda Alyoşa ile 1991 Sait Faik Hikaye Armağanı
- Kedi Mektupları ile 1992 Yunus Nadi Roman Ödülü
- Sıcak Külleri Kaldı ile 2001 Orhan Kemal Roman Ödülü
- Erguvan Kapısı ile 2004 Cevdet Kudret Edebiyat Ödülü
- Hiçbir Yere Dönüş ile 2011 Akdeniz Kültür Ödülü
