10/10
2026 46. kitabı
Cân yandı nâr-ı aşkına, yansın beden dahî
Âteş-perestî-i aşka gerekmez kefen dahî
Syf 125
Kitap normal bir aşk yolculuğu değilde aşkın kelime anlamından başlayarak, tasavvufi derinliğine kadar giden edebi bir yolculuktur. Bu yolculukta okuyucuyu okurken hem sarsıyor, hem de insanın içindeki hisleri uyandırıyor.
Divan edebiyatını o kadar çok seviyorum ki, beyitler, gazeller içime nakış nakış işliyor. Ne varsa eskilerin sözünde varmış, iki satır gazel insana dokunuyor. Bu kitabı seçmemin sebebi de buydu.
Kitapta yaşanan hikayelerden sonra bir beyit geliyor ki dağıtıyor etrafı rüzgarıyla:
Gönlümün sırça sarayın dest-i cevrinle yıkıp
Gussa vü gam bûmuna virane kıldın âkıbet
Syf 154
Anlamı: "Gönlümün o narin, camdan yapılmış sırça sarayını o acımasız cefa elinle yerle bir ettin. O güzelim sarayı yıkarak en sonunda tasa ve keder baykuşlarının tüneyeceği, hüzün dolu bir harabeye çevirdin."
Kitabın adı da Hayal hatun karakterinin hikayesine dayanıyor. Zamanında yaşadığı kölelikten sultanlığa dayanan bir aşk hikayesi. Tesadüfler ve onu aşka sürükleyen bir hikaye, ah o kadar güzeldi ki, okudukça yaşanan yerlerin içinde adım attım resmen.
Bedeni buradaydı, Bunun farkına varıyordu, ama benliği eskilerde bir zamanda.
Syf 18
Edebiyatımızın ve kültürümüzün yapı taşları olan klasik aşk kıssalarına sıkça atıfta bulunuyor yazar. Yusuf ile Züleyha, Ferhat ile Şirin, Leyla ile Mecnun gibi sembolleşmiş karakterlerin hikayeleri üzerinden aşkın anatomisini çıkarmış adeta.
Bu güzel kitap okunmaya değer.⚘️
Senden Ötürü
Sayfalarda yer alan karekodları okutarak şiirleri şarkı olarak dinleyebileceğiniz, duygu yoğunluğu oldukça yüksek ve herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği bir şiir kitabı bu. Bir yandan şiirleri okuyup bir yandan da dinlemek çok keyifliydi. Ve kapak tasarımı da şiirlerdeki duyguları kesinlikle çok güzel yansıtmış. Ben tek kelimeyle bayıldım... Duygularım karmakarışık bir hale gelmiş durumda ama ben kesinlikle halimden çok memnunum...
Son Defa
Çevir yüzünü, bir kez daha bak son defa,
Getirdin güzü, bitmek bilmiyor sonsuz cefa,
Çek ve git, yıkık bir adam bırak ardında,
Yanan yalnız ben oldum bu kavuran yangında.
Son defa bakayım gözlerinin içine,
Son defa dokunayım zalim yüreğine,
Son defa dalayım suretinin seyrine,
Son defa yazayım ahımı gökyüzüne...
Reklam
Sürgün
Refik Halid Karay , tam anlamıyla bir Osmanlı elitidir. Maliye Başveznedar’ı Mehmet Halid Bey’in oğlu olarak ayrıcalıklı bir zümreye mensup bir şahıstır. Galatasaray Lisesinde okuyup akabinde Hukuk Mektebini bitirmiştir. İttihat ve Terakki Cemiyeti’ne muhalif bir görüşe sahipti. Çalıştığı ve çıkardığı gazetelerde muhalif düşüncelerini ifade etmekten kaçınmamıştır. Bu sebeple de sık sık sürgüne gönderilmiştir. Kendisi aynı zaman Kurtuluş Savaşı’na da muhalifti. Kurtuluş Savaşı aleyhine yazığı yazılardan sebep hain olarak damgalanmış Beyrut’a sürgüne gönderilmiştir. Daha sonra ise affedilip yurduna geri dönmüştür.
Bu sebeple sürgünü yaşayan biri olarak sürgün kavramını en iyi anlatabilecek yazarlardan biri olarak düşünüyorum kendisini. Zira kitabın ilk yarısı bu sürgün halini çok güzel anlatmış. Sürgüne giden kişinin yalnızlığı, hayata tutunma çabaları, memleket ve aile özlemleri çok güzel anlatılmış. Beyrut’ta bir başına hayata tutunmaya çalışan Hilmi Efendi için hayat cebindeki paranız azalmasıyla orantılı olarak zorlaşmaya başlamıştı.
“Başka bir memlekete atılınca dımdızlak kaldım, öksüz çocuk gibi içli, beceriksiz, ürkek oldum.”
Kendi gibi sürgünleri bulması ise çok zaman almadı. Ancak onların arasında da aradığını bulamadı. Zira politik olarak onlardan farklı düşündüğünü belirtiği an Hilmi Bey’i hem azarlayıp hem de ondan uzaklaştılar. Keza diğer sürgünler aleni olarak İstiklal Savaşı’nda Yunan tarafını tutmaktaydılar. Onlar gibi düşünmediğini ifade ettiği an ise “ittihatçısın sen” damgasını yemişti. Kısa süre sonra tekrar yalnız kalan Hilmi Efendi’ye kucak açan ise Anadolu’dan gelme Ermeniler olmuştu. Onu aralarına almış iş vermişlerdi. Memleket özlemini Ermeni mahallesinde gidermeye çalışıyordu. Zira konuşmaların, söylenen türkülerin tamamı Türkçe idi. Daha sonra Beyrut’aTürk Edebiyatı
Refik Halid Karay , tam anlamıyla bir Osmanlı elitidir. Maliye Başveznedar’ı Mehmet Halid Bey’in oğlu olarak ayrıcalıklı bir zümreye mensup bir şahıstır. Galatasaray Lisesinde okuyup akabinde Hukuk Mektebini bitirmiştir. İttihat ve Terakki Cemiyeti’ne muhalif bir görüşe sahipti. Çalıştığı ve çıkardığı gazetelerde muhalif düşüncelerini ifade etmekten kaçınmamıştır. Bu sebeple de sık sık sürgüne gönderilmiştir. Kendisi aynı zaman Kurtuluş Savaşı’na da muhalifti. Kurtuluş Savaşı aleyhine yazığı yazılardan sebep hain olarak damgalanmış Beyrut’a sürgüne gönderilmiştir. Daha sonra ise affedilip yurduna geri dönmüştür.
Bu sebeple sürgünü yaşayan biri olarak sürgün kavramını en iyi anlatabilecek yazarlardan biri olarak düşünüyorum kendisini. Zira kitabın ilk yarısı bu sürgün halini çok güzel anlatmış. Sürgüne giden kişinin yalnızlığı, hayata tutunma çabaları, memleket ve aile özlemleri çok güzel anlatılmış. Beyrut’ta bir başına hayata tutunmaya çalışan Hilmi Efendi için hayat cebindeki paranız azalmasıyla orantılı olarak zorlaşmaya başlamıştı.
“Başka bir memlekete atılınca dımdızlak kaldım, öksüz çocuk gibi içli, beceriksiz, ürkek oldum.”
Kendi gibi sürgünleri bulması ise çok zaman almadı. Ancak onların arasında da aradığını bulamadı. Zira politik olarak onlardan farklı düşündüğünü belirtiği an Hilmi Bey’i hem azarlayıp hem de ondan uzaklaştılar. Keza diğer sürgünler aleni olarak İstiklal Savaşı’nda Yunan tarafını tutmaktaydılar. Onlar gibi düşünmediğini ifade ettiği an ise “ittihatçısın sen” damgasını yemişti. Kısa süre sonra tekrar yalnız kalan Hilmi Efendi’ye kucak açan ise Anadolu’dan gelme Ermeniler olmuştu. Onu aralarına almış iş vermişlerdi. Memleket özlemini Ermeni mahallesinde gidermeye çalışıyordu. Zira konuşmaların, söylenen türkülerin tamamı Türkçe idi. Daha sonra Beyrut’aKesinlikle tavsiye ediyorum1000Kitap
"Sevgi yüklü kalpler, cefa çektirmeye değil; vefa ile kucaklamaya hazır yürekler sarsın her yanımızı." İrfan hocamız Gözlem-liyorum eserinde özenle seçtiği konular hakkında güzel açıklamalarda bulunmuş. Bu konular arasında asla bir sapma yoktur. Tarihsel metinlerden güzel bir şekilde yararlanmış olan hocamızdan bir isteğim var eserlerinin devamı gelsin. Önerimdir.
“Bir gün belki ayakların yürüyüp bana gelir,
Senden gelen her cefa, acıtsa da çekilir.”
Ömer Faruk Karaman’ın "Senden Ötürü" kitabı, modern zamanın karmaşasından sıyrılıp bizi o bildiğimiz, naif sevda iklimine davet ediyor. Kitabın ana damarını özlem, hasret ve ayrılık oluşturuyor.
Her şiirin bir şarkısının olması ve bu şarkılara karekodlarla ulaşılan bir playlistin eşlik etmesi. Bu ince düşünülmüş ayrıntı, okuma deneyimini adeta kişisel bir "şiir dinletisine" dönüştürüyor. Ayrılığın hüznünü ya da birini beklemenin o vakur duruşunu anlatan dizelerin, seçilen müziklerle kurduğu bağ kitabın bütünselliğini güzel tamamlamış. Hem göze hem kulağa dokunan, kelimelerin notalarla buluştuğu bir yolculuktu.
Senin değerin kendini süslediğin ilim kadardır. Sen ilmini arttırdığın zaman insanlar da senin değerini arttırır.”
Kişi dilinin altında gizlidir.”
Eğer dilin güzel olursa insanlar seni sevmede kardeşin gibi olurlar. Eğer dilin çirkin olursa evindeki hizmetçiler bile senin can düşmanın olurlar.”
Söyleyene değil söylenene bak.”
Cimrilikle iyilik bir arada olmaz.”
Lisanın seni alıştığın şeye çeker.”
Üzgün kişiden vefa bekleme. Üzüntü ile vefa bir arada olmaz. Üzgün kişi eğer söz verse sıkıntıya düşer; cefa eliyle o sözü bozar.”
Akıllı kişi için sağlıktan daha güzel bir elbise yoktur. Sağlıkla mutlu olmuyorsa onun pişmanlıktan başka bir elbisesi yoktur.”
Orta yerde nasihat etmek onur kırmaktır.”
Mes’ul kişi söz verinceye kadar hürdür.”
İnsan işe yaramayan şeyin peşinden giderse, işe yarayan şeyi elinden kaçırır.”
Gıybeti dinleyen gıybet edenlerden olur.”
Tamahkârlıkta zillet vardır.”
Rahatlık, başkasından ümit kesmekle olur.”
Hırsta mahrumiyet vardır.”
Reklam
Reklam