Olay karşısında öfke duymak yerine kederlenmek,o kişiye kızmak yerine onun için üzülmek eğiliminde olursunuz. Tüm bunlara ilişkin herhangi bir şey anımsamama eğiliminde olursunuz. İşin başında bu kırgınlığa yol açan ıstırabı anlarsınız. Ortamın dışında kalmayı yeğlersiniz.Bir şey beklemezsiniz. Bir şey istemezsiniz. Bileğinize dolanıp sizi oradan oraya sürükleyen kement yoktur. Gitmekte özgürsünüzdür. " Bundan böyle hep mutlu yaşadılar" ile sonlanmasa da, bu günden itibaren sizi illaki bekleyen taptaze bir " bir varmış bir yokmuş" duygusuna kapılırsınız.
Siz hiç, hayal kırıklığına uğrayacağınızı bile bile,
Her gece yüreğinizde yeşerttiğiniz binlerce umutla,
Birini, pencere kenarına oturup kırk yıl bekleyecek kadar sevdiniz mi?
◇