Reklam
Bir çocuğun önce doğmasını bekliyorlar,
Sonra yürümesini, konuşmasını, büyümesini...
Zaman ilerliyor, bu defa para kazanmasını,
Kanunlara saygı göstermesini,
İnsanları sevmesini, aldanmasını, aldatmasını bekliyorlar.
Ve sonra ölümü bekleniyor insanoğlunun.
Ya o?
İnsanlardan dostluk bekliyor, sevgilisinden sadakat,
Çocuklarından saygı ve bir parça huzur bekliyor,
Saadet bekliyor yaşamaktan.
Zaman ilerliyor, bir gün o da ölümü bekliyor artık.
Aradıklarının çoğunu bulamamış,
Beklediklerinin çoğu gelmemiş bir insan olarak
Göçüp gidiyor bu dünyadan.
İşte yaşamak maceramız bu.
Yaşarken beklemek, beklerken yaşamak
Ve yaşayıp beklerken ölmek!
Ümit Yaşar Oğuzcan
Ümit Yaşar Oğuzcan"Gitme,seni bakan yapacağım" dedi.
"Ne bakanı?"
"A... Adalet bakanı!"
"Ama burada yargılayacak hiç kimse yok ki! "O halde sen de kendini yargılarsın" diye yanıtladı kral.
"Kendini yargılamak diğer insanları yargılamaktan çok daha zordur. Kendini gerektiği gibi yargılayabilirsen, çok adilsin demektir."
“ içimde hep ne olduklarını bilmediğim gizli ve meçhul ümitlere sarılmıştım, onlar olmasa bir saniye nefes alamazdım..
“Her şeyin boş olduğu doğru değil. Her şey, sanal da değil. Birine söylediğin bir söz, yaptığın bir iyilik, uçup gitmiyor ki. Birini güldürdün mü mesela, uçup gitmiyor ki; yanağında izi kalıyor, belki bin yıl…”
Reklam