Bir gece yarısı yoğun bağrışmaların ve kavgaların ardından sabah uyandığımızda annemin gözünün üzerinde büyük bir morluk olduğunu gördük. Geceki gürültülerin kalbimizi sızlatan görüntüsüydü annemin yüzündeki. Bu bizim ilk kez şahit olduğumuz bir şeydi o zamana kadar. Annem her sabah aynanın karşısına geçip, yüzündeki çürükleri fondotenle gizleyebilmek için büyük çaba harcıyordu.
Evimizde kavga her geçen gün daha da artıyordu. Sessiz, sakin, içine kapanık, neredeyse bohem bir adam olan babam sık sık kavga çıkartacak sebepler buluyordu. İnanamıyordum bir adamın bu kadar değişebilmesine. Gerçekten inanamıyordum. O zaman anladım ki gururu kırılmış, incinmiş bir erkek her şeyi yapabilir.