Cetmir
@cetmir
Sahip olduklarının değerini bil, çünkü her şey gelip geçicidir.
Şu anda okuduğu kitap
Havva Âdem için, benim değildi ben'di. Ben değil sen'di. Hasılı bu insan çiftinden hiçbirisi bir tek ve kendisi için değildi.
Ne Havva Âdem'e eşit.
Ne Âdem Havva'dan üstün.
Eşitliğin muteber ölçü olmadığı bir her zaman endazesinde eşit değil denklerdi.
Bu kadar farklı ama bu kadar birbirine göre. İkisinin varlık nedeni, başka bir hesabın rakamlarıyla yazılı: Bütünleyici.
Sayfa 74 - kitap
Kainatta ilk işlenen günah kibirdir.
Yolda karton toplayanla, çöpten yemek yiyen insanlarla eşitiz.
Kimse kendini bir halt sanmasın...
Sezai Karakoç
Baharı yaz uğruna tükettik
Aşkı naz uğruna
Ve papatyaları seviyor sevmiyor uğruna;
Derken ömür tükettik bir hiç uğruna..
Nurettin Topçu’nun, her okuyuşumda burnumun direğini sızlatan bir yazısı vardır. Daha doğrusu, Amerikan Mektupları kitabındaki metinlerden birinde geçen bir paragraf, anlatıcının naklettiği bir hadise..
Şöyledir: “Geçenlerde henüz sıcak bir gündüz ortasında, buralı bir dostumla şehrin Kadıköy geçesinde İbrahimağa Yokuşu denilen bir şehir arkasından Çamlıca’ya doğru yürüyüş yapıyorduk. Toprak bir yokuşun üstünde yolu tıkayan bir kaya parçasını kazma ile kırarak yolu açan bir adama rastladık. Önce bunu bir amele zannettik. Arkadaşım tekerlek, siyah sakallı, tatlı, güler yüzlü, oldukça iri ve dinç cüssesiyle çalışan adamı selamladı, ‘Amele misin? Yalnız mı çalışıyorsun?’ diye sordu. Kazmasına dayanarak bir gazali andıran derin, siyah gözleriyle bizi süzen kahraman Türkmen’in heyecanlı, gür sesini dinlerken kulaklarıma inanamıyordum: ‘Ben arabacıyım, na şu karşı kulübede oturuyorum, amele değilim. Allah için bu yolu yapıyorum.’ Bizim şaşkınlığımıza bakıyordu. Biz sormadan o devam etti. Lâkin gözleri dolmuştu, sesi titriyordu. Serbestçe ağlayabilen bir kahramana benziyordu. ‘Babam Çanakkale’de şehit oldu, bir helva pişiremedim. Evlâdımı İstiklâl Harbi’nde kurban verdim. Bir Mevlit okutamadım. Ruhlarına gönderecek bir şeyim yok. İşte bu hayrı yapıyorum.’ Hemen kazmaya sarıldı ve ‘Allah!’ diye başladığı işine devam etti. Ben bu vicdan azametinin karşısında o gün bugün secseye kapanıyorum.."
