Yaşadığı olayların eşsizliğini, sonsuzluğa baktığında duyduğu şeylerin anlatılamazlığını ifade edebilse bile, bir süre sonra cümlelerinin nasırlaşabileceğini tahmin ediyordu. O zaman içinde yanan ateşin sönmesini nasıl önleyecekti? Mesela bunları ve yolculuğunu Rana'ya nasıl anlatacaktı? Doğru sözcükleri önceden kafasından kursa mıydı? Ya da susmayı mı tercih etseydi? Kimi zaman susmak, konuşmaktan daha soylu ve yüce bir şeydi. Düşünceleri, dönüp dolaşıp yolculuğunun dehşet verici ve büyüleyici deneyimini başkalarına nasıl aktarabileceğine geliyordu. Günlük konuşma dilinin sıradan sözcüklerini kullandığı zaman macerasının biricikliğini başkalarına anlatmayı becerebileceğinden emin olamıyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Zor sorulara çarptıkça karanlık gökyüzünün dinginliğine sığınmak, benliğini aşan daha büyük bir şeyin varlığını hissetmek istiyordu. Geceye asılı duran bulutların esinlediklerini, kısacası bu huşu verici deneyimlerin özünü yakalayabilirse, hissettiklerini basit cümlelerle dile getirmeyi başarabilecek miydi?
Puan vermedi·384 syf.·
2024 10. kitabı
Beraberce sağa saptılar ve artık benzerleri hiç yapılmayan eski moda bir evin avlu kapısından içeri girdiler. Ev cumbalı, sivri çatılı bir binaydı. Avlunun tam ortasında bulunan iki ıhlamur ağacının gölgesi ortalığı kaplıyor ve altlarında tahtadan yapılmış sıraların bulunduğu görülüyordu. Bütün bunların çevresini yeni çiçek açmış leylak ağaçları, parmaklığı baştan başa sararak süslenmiş kiraz ağaçları almıştı. Ev de bu yeşillik arasında kaybolmuş gibiydi. Fakat sadece ön kapı ve pencereler seçilebiliyordu. Mutfak, kiler ve tavar arasının çıkıntısı, ağaç yapraklarının arasından belli belirsiz görünüyordu. Bütün bunların da ötesinde, bülbül sesleriyle çınlayan bir koru uzanıyordu.
Burası, insanların kaygısız yaşadıkları ve birbiriyle iyi geçindikleri bir çağı öylesine dile getiriyordu ki oraya girenin bir iç huzuru duymaması mümkün değildi. Vasili, Çiçikov'a oturmasını rica ettiği için birlikte ıhlamur ağacının altındaki tahta sıralara doğru yürüdüler. Biraz sonra kırmızı gömlek giymiş, on yedi yaşlarında bir delikanlı, içlerinde çeşit çeşit içki bulunan sürahileri getirerek masanın üzerine koydu ve bir ağaca dayalı bıraktığı küreğini yeniden alarak bahçeye doğru uzaklaştı.
Klobuev yoksulluk günlerinde kendini öldürmeyi düşünecek derecede acı çekerdi. Fakat dini inançlarından ötürü böyle bir şey yapmaz ve o andaki yaşantılarına çok uygun düşen bir konuya eğilerek acı çekmek bakımından kendisinden çok daha ileri gitmiş olan azizlerin, mistiklerin ve çilekeşlerin yaşantıları hakkında yazılmış kitaplar okuyarak yumuşak düşünceli, içli ve gözü yaşlı bir insan olup çıkardı. Gözyaşları içinde Tanrı'ya dualar ettiği sırada garip bir rastlantı sonucu kendisine bir yardımın yapıldığını görürdü.