Eski her zaman yanı başımızda duruyor. Bir yığın yarı ölü şekiller hayata mücadeleye hazır bekliyor. Diğer taraftan yeni ile garp ile münasebetimiz sadece akan bir nehre sonradan eklenmekle kalıyor. Halbuki su değiliz; insan cemaatiyiz; ve bir nehre katılmıyoruz; bir medeniyeti kültürüyle benimsiyoruz; onun için de hususi hüviyet olmamız lazım. Yeniye başından itibaren bizim olmadığı için şüpheyle eskiye eski olduğu için işe yaramaz gözüyle bakıyoruz.